Twee jaar / two years

Al weer een jaar voorbij. Ik ben vandaag eindelijk begonnen met het volgende fotoboek. Na Axel 0 en Axel 1 gemaakt door Diana, heb ik vandaag foto’s bekeken / geselecteerd uit het voorjaar van 2012. Wat lijkt vijf jaar terug lang geleden.

~~

Another year has passed. Today I finally made a start with what will become the next photo book. Diana made Axel 0 and Axel 1 about Axel’s first and second year. Today I started with selecting photos from the start of Axel’s third year, early 2012. Five years ago, so much has changed.

Spijkerzacht

Oplettende bezoekers van deze site hadden het al gezien. Een link aan de linkerkant naar weblog Spijkerzacht (onder Archieven). Vooralsnog een plek waar ik veel foto’s en weinig tekst plaats.

~~~

Some observant visitors of this site had already noticed. I’ve added a link to the blog Spijkerzacht (on the left, below Archieven). Right now a place mainly for photos, and not much text (and only in Dutch).

Muziekkeuze Diana / Chosen songs Diana

De muziek die Diana zelf had uitgekozen om te laten horen bij de crematieplechtigheid was als volgt.

Michelle Shocked – Anchorage  (na Buitenlandse Zaken)

Melissa Etheridge – Dance without sleeping (na Amazones)

Lee Ann Womack – I hope you dance (na Afsluiting)

(Wie bij de plechtigheid aanwezig was zal het wellicht opvallen dat het bij de plechtigheid niet volgens dit plan verliep. De Melissa Etheridge song werd overgeslagen.)

~~~

The songs that Diana had chosen to be played at the cremation ceremony were:

Michelle Shocked – Anchorage  (after Foreign Affairs)

Melissa Etheridge – Dance without sleeping (after Amazones)

Lee Ann Womack – I hope you dance (as conclusion)

(Something went wrong on the day; the Melissa Etheridge song didn’t get played.)

Teksten Jo Gosens

Hier volgen de teksten van de sprekers bij de crematieplechtigheid van Diana, woensdag 11 maart.

 

Inleidende tekst en afsluiting door Jo Gosens, oom van Diana.

 

Never fear those mountains in the distance, Never settle for the path of least resistance

Met deze typerende spirit heeft Diana haar ziekte bevochten…

Dames en heren, beste mensen,

Mijn naam is Jo Gosens, oom van Diana Gosens. Naar haar wens zal ik deze bijeenkomst inleiden.

Goed dat u met zovelen hier bijeen bent in herinnering aan Diana, partner van Gerard van Leeuwen en moeder van Axel, hun zoontje van 5 jaar. Tevens toegewijd belangenbehartiger van de grote groep vrouwen die eveneens lijden aan borstkanker. Ook gewaardeerd collega bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, waar zij op goede momenten tijdens haar ziekte nog haar werk kon oppakken.

In de korte tijd die haar restte, na te zijn uitbehandeld, had ik een gesprek met Diana en Gerard. Thuis, in hun vertrouwde omgeving, spraken we over de gang van zaken vanaf dat moment. Met name over de bijeenkomst die wij nu met elkaar hebben.

Diana was zich volkomen bewust dat er geen hoop was op herstel. De realiteit had de verwachting uiteindelijk verdrongen. Maar ze bleef tot het einde sterk, en met moederlijke zorg voor Axel.

Niettemin kon Diana haar emoties opzij zetten om de gewenste handelingen voor en na haar overlijden te bespreken. Haar innige wens was om dank te uiten aan de grote schare weblog-volgers, de voormalige Stichting Amazones waarvan ze mede-oprichter was, collega’s van Buitenlandse Zaken, en al degenen met wie zij jarenlang contact heeft gehad.

Na deze inleiding geef ik het woord aan achtereenvolgens:

1e. Mevrouw Janet Alberda, ministerie Buitenlandse Zaken, collega en leidinggevende van afdeling Noord-Afrika en Midden-Oosten.

2e. Mevrouw Sé Lenssen, van de Commissie Amazones, onderdeel van de Borstkankervereniging Nederland.

3e. Mevrouw Esther Zijl, vriendin sinds 1991.

Na deze sprekers zal ik ook namens de beide families een vaarwel aan Diana uitspreken.
(…)
AFSLUITING

Hierna rest mij nog om u namens de families Gosens en Van Leeuwen dank te zeggen voor uw komst naar de uitvaart van Diana Gosens.

Beide families voelen verantwoordelijkheid om de kleine man Axel te helpen om het verdriet over het overlijden van zijn moeder een plaats te geven en berusting te vinden. Zijn vader Gerard van Leeuwen zal dit met hem delen.

Diana heeft met onder andere haar weblog een document aan beiden nagelaten voor hun verdere leven.

Ik eindig met Vaarwel Dappere Diana, rust in vrede!