Vijfde vinorelbinekuur / Fifth round of vinorelbine

De dagen na het vinorelbine-infuus voelde ik me weer slap. Ik ben overdag niet in slaap gevallen, maar heb wel veel op de bank gelegen.

Met een van de verpleegkundigen had ik woensdag bij het infuus nog over mijn vermoeidheid gesproken.  “Je bent weer een stapje verder in je ziekte”, zei ze, “en de tumormarker is waarschijnlijk weer een stapje hoger, dus dan neemt de vermoeidheid toe”. Dat leek me wat te simpel gedacht. Ik ben moe op de dagen na het infuus, maar niet in de pauzeweek (tenzij ik een virus oppik). “Nou…”, zei ik, “eigenlijk heb ik het afgelopen jaar een hoop stappen teruggezet in mijn ziekte. De scans zijn nu beter dan in februari en de marker is ook een stuk lager.”

Vergeleken met eerdere kuren voelde ik me deze keer fitter. Koorts heb ik niet gehad. Wel lichte botpijn en daarvoor heb ik twee keer ibuprofen geslikt. Ik kan mezelf goed redden in huis, maar kom weinig buiten. Het weer is er ook niet naar en ik kijk uit naar het moment dat de dagen weer langer worden.

Vanmiddag heb ik eindelijk weer een stuk gewandeld. Ik heb Axels boeken omgeruild voor andere over dezelfde onderwerpen: dino’s, draken en weerwolven.  Axel zelf wilde niet mee, want hij had hoofdpijn, buikpijn en pijn aan zijn mond. “Ik heb pijner dan jij!”, zei hij.

Toen ik thuis kwam, lag hij onder een dekentje op de bank te slapen met zijn Spidermanmuts op.

~

I felt weak again on the days after the vinorelbine IV. I did not fall asleep during the day, but spent much time on the couch.

I spoke about my fatigue with one of the nurses when I got my IV. “You are again a step further in your disease”, she said, “and the tumour marker is probably another step higher, so your fatigue increases”.
That sounded too simple to me. I am tired on the days after the IV, but not in the hospital-free week (unless I get a virus). “Well…”, I said, “I have actually made many steps back in my disease. My current scans are better than the February scan and the marker is a lot lower”.

Compared to earlier IV’s I did feel a bit fitter this time. I had no fever. I did have slight bone pain and took ibuprofen twice.

I finally walked outside again this afternoon. I changed Axel’s books at the library for different ones about the same topics: dinosaurs, dragons and werewolves. Axel did not want to come along, because he had a head-ache, a stomach-ache and his mouth hurt. “I have painer than you!”, he said.

When I got home, he was sleeping on the couch under a blanket, Spiderman hat on.

Advertenties

5 gedachten over “Vijfde vinorelbinekuur / Fifth round of vinorelbine

  1. Kijk : pijner dan jij, dan moet hij zich echt niet lekker gevoeld hebben. Fijn dat je er deze keer toch iets beter doorheen komt. Alle beetjes zijn meegenomen toch?
    En met Kerst pauzeweek: ook helemaal fijn.
    Nu maar hopen dat Axel deze week niet echt ziek wordt!

  2. Had ik gisteren een heel verhaal geschreven zie ik nu dat hij er niet staat. Zejer weer veegeren twee keer te bevestigen. Iig fijn dat de kuur redelijk goed is gevallen. Axel was echt niet lekker dat bleek wel. Bijna kerstvakantie.

  3. Heeft de opwaarste lijn zich doorgezet? Het schijnt vrij zacht weer te worden volgende week dus wie weet kun je in de pauzeweek daarvan genieten. Mooi hoe Axel ook graag eens de ziekste wil zijn, lees: ik wil eens even heerlijk vertroeteld worden 🙂 Ik hoop dat je samen met je mannen een hele fijne, kalme kerstweek zult hebben. Na het verstouwen van zoveel chemo’s is je dat erg gegund!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s