Wat een week / What a week

Wat een week.

Eerst haalde ik dinsdag de griepprik. Woensdag kreeg ik de uitslag van de CT-scan en gelukkig mocht ik door met vinorelbine.

Donderdag had ik een slome start. Gerard is later naar zijn werk gegaan om Axel naar school te brengen. Ik stond pas om negen uur onder de douche. Een uurtje later zat ik in de trein, woonde een vergadering bij en dronk koffie. Altijd fijn als dat kan op de dag na de kuur. En in een prettig herfstzonnetje liep ik ’s middags naar huis. Ik las wat, mailde wat en vond het allemaal wel meevallen met de bijwerkingen.

Het ging goed tot tien voor vijf.

Uit het niets kreeg ik koude rillingen. Mijn hele lichaam schokte. Met moeite kon ik paracetamol nemen om de koorts te onderdrukken en op de bank in een slaapzak te kruipen. Gerard kwam eerder naar huis en haalde Axel van de BSO.

De koorts zakte snel, maar ik kreeg vreselijke botpijnen in mijn schouders, rug, bekken en bovenbenen. Daar hielp geen paracetamol tegen en het duurde de hele nacht. Vanmorgen had ik nog steeds pijn, al was die toen afgezakt naar alleen mijn bekken.

Om elf uur was de pijn weg.

Na het weekend zal ik de oncoloog eens bellen dat dit zo niet kan. Ze wil niet dat ik ibuprofen of andere pijnstillers neem, omdat die slecht voor de nieren zijn. Maar dit is geen doen.

De vinorelbinekuren zijn nu doorgepland tot eind januari, met een kuur op 24 december en eentje op 31 december. Ik wil echt niet én met Kerst én met Oud en Nieuw verrekken van de pijn.

Morgen moet ik ook weer fit zijn, want dan komt Sinterklaas in Nederland.

~

What a week.

I got a flu shot on Tuesday. Got the CT scan result on Wednesday and gladly continued vinorelbine.

I had a slow start on Thursday. Gerard started working a bit later so he could bring Axel to school. I showered only at 9 am. I took the train an hour later, attended a meeting and drank coffee. So nice when I feel like drinking coffee on post-chemo day. I enjoyed a nice autumn sunshine when I walked home. I read a bit, sent a few emails and thought the side effects were not so tough.

This went well until ten to five.

I got cold shiverings out of the blue. My whole body was shaking. With quite some trouble I managed to take paracetamol to suppress the fever. I laid on the couch in a sleeping bag. Gerard came home early and picked up Axel from after school care.

The fever decreased fast, but terrible bone pains followed. My shoulders, my back, pelvis and upper legs. Paracetamol did not help and the pain lasted all night. I still had pain this morning, though it was limited to my pelvis onlyl

The pain was gone by eleven.

I will give the oncologist a call after the weekend. This is unbearable. She does not want me to take ibuprofen or other pain killers, because they can damage the kidney function. But I cannot continue with painful days like I described.

The vinorelbine IV’s have been scheduled until the end of January, including one on 24 December and one on 31 December. I do not want to be in such pain both at Christmas and at New Year’s Eve.

And I have to be fit tomorrow, because Saint Nicholas arrives in the Netherlands.

Advertenties

17 gedachten over “Wat een week / What a week

  1. Wat waardeloos die ups en downs, blijdschap om het goede resultaat en dan die weer die vreselijke pijn. Ik snap het een hééél klein beetje, nu ik geen Everolimus meer slik, heb ik nagenoeg geen pijn meer, maar Ik zit wel aan de chemo.
    Sterkte!!

  2. Rare opmerking misschien, maar zou die griepprik ook niet een hele slechte invloed gehad kunnen hebben? Mijn zoon werd iedere nacht na een inenting ziek wakker. Ik hoop in ieder geval dat dit niet meer gebeurd. Veel sterkte!

    1. Helemaal geen rare opmerking, de bijwerkingen van de griepprik lijken ook op die van de chemo. Sowieso heb ik drie dagen last gehad van de injectieplek in mijn bovenarm.

      Het moment van griepvaccinatie kon niet anders omdat mijn witte bloedcellen zo hoog mogelijk moesten staan, dus op de dag voor de kuur.

  3. Diana, wat heb je weer een zware tijd door moeten komen. Die botpijnen ken ik van de neulasta en bij mijn eerste 100% Taxolkuur. Zo’n erge pijn heb ik nooit gevoeld in mijn lijf. En jij hebt overal ook van die potentieel gevoelige plekken in je botten zitten, ook al zijn die uitzaaiingen allemaal verlittekend.

    Paracetamol hielp me wel afdoende maar bij jou niet . Dit kan zo niet, dus bewerk je oncoloog maar gauw voor die aanvullende medicatie. Anderen krijgen die toch ook ondanks de mogelijke nierreactie. Is toch niet perse zeker dat dat gebeurt?

    Zou inderdaad nog best eens kunnen dat die griepprik er mede debet aan was. Na mijn griepprik had ik ook enkele slechtere dagen na mijn taxolkuur als ooit eerder. ( ik schreef er in MIJN VERHAAL. Nog een update over ) . Ik Legde aanvakelijk de link niet, maar het moet het wel geweest zijn.

    Hoe gaat het nu? Ik hoop alweer beter. Want er staat vanalles in het weekend op het programma om met Axel te ondernemen. Zou fijn zijn als dat wat ontspannen kan zodat ook jij ervan kan genieten!

    1. Ja ik ga zeker achter zwaardere pijnstilling aan. De botpijnen lijken niet op de plekken van de uitzaaiingen te zitten. Het is ook geen flare, de plekken verschuiven niet. Bovendien is de pijn symmetrisch (beide benen tegelijk, twee kanten van het bekken).

      Het gaat nu goed. Ik heb geen koorts en pijn meer. Sinterklaas komt pas vanmiddag als alles goed gegaan is met de stoomboot (want er stond niemand aan het roer!).

  4. Dat is inderdaad geen doen Diana.
    Het valt me wel op dat je steeds na je pauzeweek zo beroerd bent en de kuur daana wel mee lijkt te vallen.
    Gek he?
    Ik ben blij dat je je nu weer beter voelt.

  5. Wat een heftige snel opkomende reactie. Ben erg benieuwd met welke pijnmedicatie de oncoloog gaat komen als het er nu om gaat om de pijn op bepaalde momenten te dempen. Veel plezier tijdens de intocht.

  6. Heb je geen pleisters tegen de pijn? Ik heb er drie van 12 waarvan ik er elke dag 1 vervang. Werkt prima. ’s Morgens 1 Diclofenac met een maagbeschermer erbij en dan 1000 mg paracetamol als het nodig is. IK heb twee keer Faslodex gehad en na twee dagen voel ik alle uitzaaiingen. Het gaat gelukkig snel over.

    Succes met de rest van de kuren!

    Liefs,

    Yvonne

    1. Hoi Yvonne, wat jij beschrijft is flare als reactie op Faslodex. Dat had ik ook heel sterk bij die injecties, je voelt de uitzaaiingen reageren. Pleisters heb ik gelukkig niet nodig gehad, daarmee mag je toch ook niet autorijden?

      Mijn botpijn, die nu over is, zit niet op de uitzaaiingsplekken, maar echt in het hele bot.

  7. Hier in Belgie wordt vaak Tramadol gegeven voor hevige pijnen als NSAIds gecontraindiceerd zijn. Dat is een voorloper van Valtran (morfine afgeleide). Alhoewel ik mij afvraag of bij kortstondig gebruik ibuprofen wel zo schadelijk is voor de nieren.
    Pijn hebben is ook uitputtend, dus altijd wat voordelen tov nadelen afwegen…. Ik zou toch zeker aankaarten om een efficiente pijnstilling te krijgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s