Buurtwandeling / Neighbourhood stroll

Met Axel maakte ik vanmiddag een wandeling door de buurt. Eerst brachten we glas en plastic naar de containers. De deksels van de potjes hield ik apart.

“Zie jij ergens een vuilnisbak?”, vroeg ik Axel, een beetje uit gewoonte.

“Zie jij die zelf dan niet?”, was zijn antwoord, “daar! Gewoon goed kijken. Ben je slim of niet?”

“Als ik jou toch niet had….”, mompelde ik. Hij is geen peuter meer. Hij krijgt een behoorlijk grote mond en vindt alles ‘een makkie’.

In een straat waar de bewoners zelf bloemen hebben gezaaid, vroeg hij me het eerste bordje te lezen. “Geen bloemen plukken alstublieft” stond er. Bij ieder volgend bordje (om de vijf meter) bleef Axel staan en deed alsof hij het zelf las. “Geen bloemen plukken alstublieft, geen bloemen plukken alstublieft”.

In een andere straat wilde ik een zelfgemaakt bordje aan een lantaarnpaal niet voorlezen. Letter voor letter ontcijferde Axel wat de hondenhaters hadden geschreven: hier geen poep! Hij moest er keihard om lachen.

In het bos liepen we eerst over een donker pad. Dat vond hij eng, daar ging hij misschien wel van dromen zei hij. Even verderop vonden we een muisjesknuffel aan een tak. Daar wilde hij wel mee op de foto.

20141105_163658 resized

Axel and I strolled through our neighbourhood. We first brought glass and plastic to the containers. I kept the metal lids separate.

“Do you see a garbage bin around here?”, I asked Axel as I always do.

“Don’t you see one?”, he answered, “over there! Just look carefully. Are you clever or what?”

“If I didn’t have you…”, I mumbled. He is no toddler anymore. He gets a big mouth and finds everything ‘easypeasy’.

We walked into a street where people sowed their own flowers. Axel asked me to read the first note on a tree. “Please don’t pick any flowers”, it read. Axel stood still at all the other notes (every five metres) and pretended he was reading. “Please don’t pick any flowers, please don’t pick any flowers”.

I refused to read another self-made note at a lamp post. Letter by letter Axel deciphered the dog haters’ message: no shit here! He laughed out loud.

We took a dark path into the park. It scared him, he said he might dream about it. We found a pet mouse hanging at a branch in the park. He agreed to a photo with the mouse.

Advertenties

7 gedachten over “Buurtwandeling / Neighbourhood stroll

  1. Ja, die praatjes, daaarin hoor je de juf haar taalgebruik in terug. Noa doet me ook steeds ermee verbaast staan. Ik zeg dan tegen haar: ben jij mijn juffrouw, wil je schooltje spelen met mij. Dan kijkt ze me met grote ogen aan en voelt aan wat ik bedoel. Maar ik geniet er heel erg van, van die grote ontwikkeling die ze doormaakt. En ook geniet ik van Axel hier.

    Tijdens buurtwandelingen vind je dus leuke dingen. Laatst centen , nu een muisje. Die muts, nieuw? Staat hem leuk. Ik verbaas me altijd dat hij petten en mutsen op wil. Noa wil nooit iets op haar hoofd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s