Storm

windFietsen met een pruik kan ik inmiddels redelijk relaxed. Een muts waait immers ook niet af, dus de kans dat mijn haar door de lucht vliegt is vrij klein.

Toch kreeg ik het vanmorgen een beetje benauwd tijdens een korte wandeling in de buurt van mijn werk. Het regende en stormde. De wind gierde langs de torenflats.

Ik had de neiging om mijn haar met één hand vast te houden. Dat ziet er tamelijk belachelijk uit en dat weet ik.

In de lift stond ik bij iemand die ik vaag van gezicht kende. ‘Ik weet niet meer hoe je haar eerst zat´, zei ze. ´Maar dit kapsel staat je heel, heel goed´.

Later lunchte ik met een collega van een andere vestiging, die ik om de paar maanden zie.
´Je houdt je hoofd stiller dan anders´, zei ze. ´Anders zou het me echt niet opvallen´.

Zolang ik met dit haar maar niet in de storm loop.

~

Cycling with my wig on has become quite relaxed. The wind never blows a woolen hat off your head, so the chances of my hair flying through the air are quite small.

Still I got pretty anxious this morning when I made a very short walk near my work. It was rainy and stormy. The wind blew along the skyscrapers.

I was tempted to hold my hair with one hand. It looks ridiculous, I know. I stepped into the elevator and saw a colleague I vaguely knew.

‘I do not quite remember your former haircut’, she said, ‘but this one looks very, very good on you’.

I had lunch with a colleague, who works at another branch. I see her every few months.
‘You move your head less than you usually do’, she said. ‘Otherwise I would not notice’.

I just shouldn’t walk the stormy streets.

Advertenties

4 gedachten over “Storm

  1. Ik weet niet waarom, maar ineens moest ik aan Roodkapje denken….. -> hippe sjaaltjes (en ja, knopen onder de kin, is wat mal, maar ja, als ’t maar werkt, toch?)

  2. Pas toch maar een beetje op Diana. Ik trof het nl. wel. Op de fiets, midden in de stad. Gelukkig was het zondag en niet druk, maar het voelt heel vervelend. Ben wel meteen de andere dag weer gaan fietsen om weer vertrouwen te krijgen. Fijn trouwens dat het zo goed gaat met de taxol. Ik heb het er ook lang goed op gedaan. Daarna xeloda. Dat was drama. Nu na bijna een jaar chemo gaan we afinitor en aromasin proberen. Geniet van je chemovrije week! Johanna

  3. Jij hebt toch een soort klitteband aan je pruik? Of vergis ik me nou?

    In ieder geval, ten tijde van mijn eerste pruik bij de kuur herceptin- docetaxel ( taxotere) bestond zoiets klittends zeker nog niet. Dus de schrik voor afwaaien bij stormachtig weer herken ik wel. Volgens mij riskeerde ik maar niks en ging met buff en leuke sjaal paraderen.

    Als de taxol maar lekker blijft werken zijn dit soort ongemakjes maar pinuts toch;-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s