Loslaten / Letting go

u j m resizedVoor opa´s verjaardag zaten Axel en ik gisteren gezellig samen te kleuren met de nieuwe kleurpotloden, die hij voor zijn vierde verjaardag heeft gekregen. Ik kleurde een varkentje roze, Axel bekraste een piraat.

Een heerlijk moeder-en-zoon moment. Kwaliteitstijd. Ik probeerde niet geïrriteerd te reageren dat Axel nog steeds zo slordig kleurt.

De afscheidstekeningen voor de juffen van het kinderdagverblijf waren best aardig, tot hij bij de laatste tekening zwarte wasco pakte en de hele kleurplaat zwart maakte. ‘Het is nacht, mama, je kunt het schaap niet meer zien’.

Deze piraat leek door een baby ingekleurd. Rode en groene krassen over het hele poppetje. Ik liep even de kamer uit en toen ik terugkwam speelde Axel met zijn trein. Vanmorgen zag ik de kleurplaat pas weer. Ik vroeg aan Gerard of hij Axel had geholpen. Nee, niet echt.

Zodra ik de kamer uit was, was Axel heel hard zingen. ‘Nu kan ik snel werken, nu is het stil. Mama praat niet, ik ga lekker kleuren!’ Zwaard en piratenhand waren keurig ingekleurd, perfect binnen de lijntjes. Bij de lunch zei Axel nog ‘ik heb de pink niet zo netjes gedaan, die moet nog’.

Hij kan het wel. Als ik me er maar niet mee bemoei.

~

It was grandpa’s birthday. Axel and I spent some time together, using the new colour pencils that he got for his fourth birthday. I coloured a pink pig, Axel scratched all over a pirate.

Such nice quality time for mother and son. I tried to hide my irritation that Axel still colours like a little one.

The goodbye drawings for his former caretakers were quite OK, until he took a black crayon and coloured the whole drawing black. ‘It is night, mommy, you can no longer see the sheep’.

This pirate’s drawing seemed baby’s work. Red and green scratsches all over the picture. I walked out of the room. Axel played with his train when I came back. I only saw the drawing again this morning. I asked Gerard if he had helped Axel. No, not really.

As soon as I had left the room, Axel had started singing loudly. ‘Now I can work fast, now it’s silent. Mommy does not talk. I enjoy colouring!’ Sword and pirate’s hand had been coloured properly, perfectly between the lines. During lunch Axel said ‘I did not do the little finger so well, I have to correct that’.

He can do it. As long as I don’t interfere.

Advertenties

3 gedachten over “Loslaten / Letting go

  1. Wat een les krijg je dan van je kind, prachtig!
    Enne…. waarom zaten jullie met dat uitstapje naar Annie eigenlijk in de stiltecoupé 😉 ?

  2. Kinderen, ouderen en dwazen zeggen de waarheid is toch het gezegde !

    En ik vind het super inventief hoe hij een draai gaf aan het zwart maken van zijn eerder ingekraste tekening. Kan je nog wat van leren 😉

    Binnen de lijntjes kleuren vraagt op zijn leeftijd een enorme concentratie. Die handjes willen nog alle kanten op, van grof naar fijn en weer terug. Dat wisselt bij die kleintjes nog heel erg. Ik zag het ook bij Noa, de ene keer kraste ze meer dan de andere keer. En nu kleurt ze perfect ( als ze zin heeft ). Ze tekent echt al heel leuk.

    Maak je niet druk, hij leert het al doende vanzelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s