Supertrots / Very proud

Axel is weer terug van zijn vakantie bij oma en opa. Toen hij wegging kon hij al een beetje los fietsen, zonder zijwieltjes. Maar alleen rechtdoor en wel met Gerard rennend naast hem.

Bij mijn ouders heeft hij flink geoefend: zoveel mogelijk rondjes om een speeltoestel heen. Axel houdt van tellen, dus dat werkte heel motiverend.

Vanmorgen is hij thuisgebracht. Uit stand wegfietsen lukt nog niet, maar rechtdoor, bochtjes, remmen en afstappen gaan allemaal prima.

We zijn super-, supertrots!

~

Axel returned from his holiday at his grandparents’. When he left he could cycle a bit on two wheels, without the two additional supporting wheels. But just straight on and only with Gerard running along with him

He practised a lot at my parents’: as many rounds on the playground as he could. Axel loves counting, so that truly motivated him.

My parents brought him back this morning. He cannot yet cycle away, but straight on, turns, braking and getting off the bike all go fine.

We are very, very proud!

Advertenties

13 gedachten over “Supertrots / Very proud

  1. Proficiat met jullie grote fietsende zoon. Wat zullen jullie trots op hem zijn. En hijzelf natuurlijk ook. Zo leuk die foto van hem. Ik zal even in de buurt kijken wie een klein fietsje zonder wieltjes heeft. Kunnen ze vrijdag samen fietsen. Want in jou auto kun je zijn fietsje niet meenemen denk ik?

    Gaven jullie hem bloemen voor zijn prestatie of waren ze van hem voor jullie?

    1. In die enorme auto van ons past dat fietsje wel hoor :-). Maar nu Axel groot genoeg is om snel te kunnen overstappen denk ik dat we misschien met de trein gaan. In tijd maakt het niet veel uit en het is veel relaxter reizen.
      Het kon vrijdagmiddag wel eens druk worden op de weg als de vakantie in Midden eindigt en in Zuid begint.

      Die bloem (afgevallen anjer) heeft hij zaterdag gekregen toen we bloemen voor mijn ouders kochten. Hij heeft hem mee naar hen genomen en vanmorgen weer mee terug.

      De bloem had niets met het fietsen te maken, maar ik vond het zo’n mooie foto!

  2. Terecht trots! Wat stoer. Nou Irene moet het nog leren maar dat ligt meer aan ons dan aan haar… het is er deze winter niet echt van gekomen. Misschien kan Axel haar een beetje enthousiasmeren als jullie hier zijn.

    1. Het begon nogal moeizaam (steeds ernaast lopen, hij fietste zo langzaam dat hij vanzelf omviel) en daarna ging het heel snel beter. Zonder loopfiets inderdaad. Eerst had ik geen tijd om hem op te halen en daarna ging het zo snel beter met fietsen dat het niet meer nodig was.

      Naar school fietsen mag Axel sowieso niet (zelfde postcode als de school, dan moet je lopen :-)) en op straat is het levensgevaarlijk als de school begint. Dubbel geparkeerde leasebakken op straat, aannemersbusjes dwars op de stoep en bakfietsmoeders die over de stoep racen (waar Axel en ik dan lopen) omdat de straat zo vol is.

      Het verkeer is nog te ingewikkeld voor hem. Ik bedoel, als er nu een kat langsloopt draait hij al zijn hoofd en gaat het stuur mee. Maar als hij iets beter fietst, kunnen we vroeg op de zondagochtend misschien op vrijliggende fietspaden wel een stukje fietsen.

  3. Ik hoorde het al aan de telefoon, superknap van Axel! S. heeft nu trouwens een nieuw fietsje, ietsje groter dus wie weet gaat het bij haar nu ook gebeuren.

    En heel herkenbaar, die bakfietsmoeders op de stoep. Onbegrijpelijk, soms bellen ze ook nog! I. roept dan altijd heel hard: Ooooh, je mag toch niet op de stoep fietsen mama!!??

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s