BSO, zeer oor en toch de dino’s / After school care, aching ear and still the dinoes

Mijn nieuwe werkschema maakte het mogelijk om na het werk nog te fitnessen en een uurtje op de bank te hangen. Vervolgens haalde ik Axel op van zijn eerste middag op de buitenschoolse opvang. Op donderdagmiddag is zijn vriendin er niet en de groep is op die dag groot.

Ik voelde me een soort spijbelaar na mijn sporten en bankhangen, maar ik kreeg Axel nauwelijks mee naar huis. Het was prima gegaan. De juf zei ´ik ben verliefd op hem, hij is zo lief!´. Hij had haar geholpen met het inruimen van de vaatwasser, ´want dat doe ik met papa ook altijd´ (o ja???). Hij was direct gaan spelen, niet op de door juf gesuggereerde plek (met auto’s), maar ergens waar hij het zelf leuker vond. En ze waren ook nog naar buiten geweest.

Mooi, over die BSO hoef ik me niet meer schuldig over te voelen.

De nacht daarna zat Axel urenlang te huilen in ons bed. Oorpijn. Hand steeds op zijn rechteroor. Liggen wilde hij niet, ‘want dan heb ik nog meer pijn’. Paracetamol weigerde hij ook. ‘Ik wil geen medicijnen, want ik wil geen bijwerkingen en geen rode handen…’ Van vermoeidheid viel hij uiteindelijk in slaap. ’s Morgens was de pijn gelukkig over.

Vrijdag hadden zijn leerkrachten een studiedag. Axel ging niet naar de BSO, maar op zijn verzoek gingen we dino’s kijken in Naturalis. Hij was het meest onder de indruk van de camarasaurus, die met zijn lange nek tot de tweede verdieping komt.

Het lukte me om hem nog even naar de afdeling menselijk lichaam te krijgen. Hij is daar eigenlijk een beetje klein voor, maar ik kan daar met plaatjes en computers goed uitleggen waar bij mij de stoute cellen zitten.

Axel was het meest geïnteresseerd in de spijsvertering (en de eindproducten). ’s Avonds aan tafel vatte hij het voor Gerard nog even samen: ‘Eerst gaat het eten in mijn mond, dan naar mijn buik en dan naar mijn billen.’ Even was het stil. ‘Hé’, zei hij toen, ‘mijn buik maakt een bocht!’

~

My new working scheme enabled me to fitness after work and hang on the couch for another hour. Only then I picked Axel up from his first afternoon at afterschool care. His girlfriend is not there on Thursdays and the group is quite large.

I felt a bit of a truant after my fitness and couch potato-ship, but I had trouble getting Axel home. Things went fine. The teacher said ‘I’m in love with him, he is so sweet!’ He had helped her putting stuff in the dishwasher, ‘because I always do that with daddy’ (oh really???). He had played right from the start, not at the spot the teacher suggested (with cars), but at a place he liked better. And they had played outsids.

Great. No need to feel guilty about this after school care.

That night Axel sat in our bed, crying for hours. Ear ache. Constantly kept his hand on his right ear. He did not want to lie down ‘because I will have more pain’. He refused paracetamol. ‘I want no medication, because I want no side effects and no red hands…’ He fell asleep when he was exhausted. The pain was gone in the morning.

Axel’s teachers had a training course on Friday. Axel did not go to after school care. Instead we went to see the dinoes in a museum, at his request. He was mostly impressed by the camarasaurus, whose long neck reaches the second floor.

I managed to get him to the human body division. He is a bit too young for it, but the images and computers make it easy to explain where my naughty cells are.

Axel was mostly interested in the metabolism (and its final products). He summarised it to Gerard during dinner: ‘First the food goes into my mouth, then to my stomach and then to my behing’. He fell silent for a moment. ‘Huh’, he then said, ‘my stomach makes a turn!’

Advertenties

8 gedachten over “BSO, zeer oor en toch de dino’s / After school care, aching ear and still the dinoes

  1. Wat fijn dat Axel zo snel went op de nieuwe school en bso. Het geeft ook duidelijk aan dat hij er erg aan toe was, maar dan nog, onze Vic was dat destijds ook maar het wennen duurde toch langer dan gehoopt.
    En voor jezelf wat extra ruimte. Heel fijn, lekker sporten fit blijven. luiwammesen (al zie ik je dat niet direct doen) en de fotoalbums op orde brengen!
    veel plezier met je verlof.

  2. Gelukkig dat zijn oorpijn weer over is, zo zielig he . Verder weer een blog om van te smullen. Ik zie er zo naar uit om hem vrijdag te zien en mee te maken. Jou ook hoor! Wat een leuke foto heeft hij van jou gemaakt.

    1. Hij maakt best aardige foto’s en kijkt ook heel goed op de camera of hij alles erop heeft (ik wilde er met de zebra op). Het is heel grappig om het vanuit het perspectief van 1 meter en een beetje te zien.

      Een oud-huisgenoot van me was kleuterjuf en die vertelde wel eens dat de kinderen precies wisten wat voor sokken ze droeg 🙂

    1. Waarschijnlijk is er een klein gaatje in het trommelvlies gekomen, waardoor de ‘prut’ eruit gelopen is (loopoor). Hij had in de ochtend een vies oor, maar geen pijn meer. Ook geen koorts. Ik ben niet meer naar de huisarts geweest.

    1. It is very sad indeed. He has no experience with medication. We used paracetamol a few times when he was a baby, but he doesn’t remember that.

      I am actually glad the infection broke through, because the pain was immediately over.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s