Ma – di – do / Mon – Tue – Thu

werkBijna vier jaar geleden ben ik weer aan het werk gegaan. Mijn zwangerschapsverlof zat erop, de chemo was klaar, ik startte met hormoontherapie (Arimidex) en ik verveelde me thuis. Spijt heb ik er nooit van gehad.

Veel mensen vonden vier dagen werken in de week ‘veel voor een moeder’. Gerard, die ook vier dagen werkte, kreeg heel andere reacties. ‘Wat leuk, een papadag!’

In Nederland worden moeders geacht maximaal drie dagen te werken: maandag, dinsdag en donderdag. Journaliste Elma Drayer beschreef dat als de ‘ma-di-do-vrouw, die de rest van de week wel wat beters te doen heeft dan werken‘.

Nu Axel naar school gaat, wilde ik eigenlijk weer 36 uur gaan werken in plaats van 32 uur. Drie hele dagen en twee dagen op schooltijden. Het is er niet van gekomen.

Na het telefoontje van de oncoloog over de gestegen marker kreeg ik een visioen van mezelf, liggend op de bank, denkend aan alles wat ik nog moet doen. Die fotoboeken voor Axel, waarmee ik bijna vier jaar achterloop. Het schriftje, waarin ik de teksten voor hem schrijf, die ik niet blog. Te lang niet bijgewerkt. Het ongeorganiseerde speelgoed, dat ik continu zie vanaf de bank.

Ik sprak over dit haastgevoel met mijn leidinggevende en met personeelszaken. Ik kreeg van hen alle vrijheid om dingen te organiseren zoals ik wilde.

In plaats van meer werken ging ik dus minder werken. Mijn ouderschapsverlof heb ik opgeschort. En met ingang van vandaag ben ik 50% ziekgemeld. Ik werk drie dagen van zes uur en wil de rest van mijn tijd besteden om de door mij gevoelde achterstanden weg te werken.

Ik ben een ma-di-do-vrouw geworden, die om kwart voor drie alles uit haar handen laat vallen om zich aan te sluiten bij de schoolpleinmoeders. Tot na de volgende CT-scan laat ik het zo.

~

It is almost four years ago that I went back to work. My maternity leave had come to an end, the chemo was finished, I had started hormonal therapy (Arimidex) and I got bored at home. I have never regretted working.

Many people considered it ‘a lot for a mother’ to work four days per week. Gerard, who also worked four days, got different reactions. ‘How nice, a Daddy’s day!’

Dutch mothers are expected to work a maximum of three days per week: Monday, Tuesday and Thursday. Elma Drayer, journalist, described them as the ‘Mon-Tue-Thu-women, who have better things to do than working‘.

Now that Axel has started school, I had planned to go back to 36 hours instead of 32. Three full days and two days until school goes out (3pm). It did not get that far.

After the oncologist’s phone call about the increased marker I pictured myself, lying on the couch, thinking of everything I still need to do. Picture books for Axel. I lag behind almost four years. The notebook, where I write for him the things I do not blog, has not been updated for too long. The badly organised toys, which I continuously see from that same couch.

I talked about my feeling of urgency with my manager and with Human Resources. They gave me all the freedom to organise things the way I want.

Instead of working more, I started working less. I adjourned my parental leave. And as from today I am on sickness leave for 50%. I work three days of six hours and want to spend the rest of my time to catch up with all those arrears.

I have become a Mon-Tue-Thu-woman, who drops everything on her desk at a quarter to three and hurries to join the mothers at the school gate. I keep things this way until after the next CT scan.

Advertenties

12 gedachten over “Ma – di – do / Mon – Tue – Thu

  1. Eerder voelde je de behoefte niet, nu wel. Alleen maar fijn dat je op je werk alle ruimte krijgt. Afgezien van al het andere is het voor Axel nu ook prettig dat je er in zijn eerste periode op school veel bent.

  2. Wat goed van je, mama middagen. 😉
    Nee, zonder grappen. ik vind het goed van je. Ik gun jou en Axel veel middagen samen. En afgemaakte fotoboeken gun ik je ook. Maakt het dat je je er zieker door voelt dat je je ziek hebt laten melden?
    X

  3. Nu is er ineens ruimte voor jou om je leven anders in te richten. Ruimte in je hoofd om te kiezen voor orde in je huis, je fotoalbums en je schriftjes. Ik heb veel respect voor je keuze. Fijn om alles op orde te brengen. Vallen de uitslagen mee dan ga je straks lekker weer aan de slag maar is alles wel goed op orde tot en met de verjaardag van Axel. Vallen ze tegen dan is alles ook goed op orde en bekijk je op dat moment waar voor jou de beste balans ligt. Succes en veel plezier met het terugkijken naar de afgelopen vier jaar! xxx Ellen

  4. Wat fijn dat je leidinggevende en personeelszaken zo helpend en ruimtebiedend meedenken. Je keuze voor 50% nu  is dus niet voor altijd daardoor maar misschien tijdelijk en precies op maat nu van jou. 

    Tegelijkertijd is het toch heel confronterend lijkt me om zo’n stap nu te moeten zetten. Juist nu je toekomst weer even zo onduidelijk eruit ziet.

    Niet vergeten te genieten van het wegwerken van de achterstanden 😉

  5. Heel goed om even ‘rust’ te nemen (wat niet echt rust is, maar tijd nemen voor allerlei dingen die je wilt doen). Ik herken het gevoel wel (al ben ik geen moeder). Succes met de fotoalbums!

  6. Ik ben jaren ook een ma-di-do moeder geweest. Niks mis mee toch? Ik heb ook een tijdje op ma, woe en vrij gewerkt omdat dat beter uitkwam met de kinderopvang. Eerlijk delen; werk en gezin. Alhoewel, eerlijk? Het merendeel van de huiselijke werkzaamheden kwam nu ook helemaal op mij terecht, want ik werkte immers “maar” drie dagen per week. Nee hoor, geniet maar van de extra tijd die je nu hebt! Ik ben 100% ziek gemeld in afwachting van chemo? Per 1 april a.s. heb ik zelfs geen baan meer na 35 jaar. Goed komt het niet meer, maar ik ga er wel van genieten!

    Liefs,

    Yvonne

    1. Er is ook niks mis met drie dagen werken hoor en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik het eerste jaar sowieso nog voor vijf dagen betaald word. Het huishouden hebben Gerard en ik verdeeld, waarbij onze hulp het meeste doet :-), de vaatwasser ook een beetje en de boodschappen en de was doen we nog zelf.

  7. Doe wat je gevoel je ingeeft. Het mijne zei een paar jaar terug dat ik geen madido vrouw wilde zijn maar gewoon alle dagen bij kinderen wilde zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s