Kinderopvangland / World of child care

Axel gaat over twee maanden naar school. Vol optimisme belde ik vorige week de buitenschoolse opvang van Axels basisschool. Eigenlijk wilde ik vragen wanneer Axel kon komen wennen. Helaas kwam ik er al snel achter dat Axel helemaal geen plek krijgt op deze opvang.

´Ja, weet u wat het is´, zei de opvangmevrouw, ´we hebben een wachtlijst´. Daarvan was ik op de hoogte. Onder het motto ´beter vroeg dan laat´ hebben we Axel als baby op die wachtlijst gezet. Dat is nu drie jaar en negen maanden geleden.

‘Oh’, zei ze, ‘ik zie inderdaad in ons systeem dat u al Heel Lang ingeschreven staat’.

Mevrouw vertelde me dat broertjes en zusjes voorrang krijgen bij plaatsing, ´want zo gaat dat in Kinderopvangland en anders is het zo lastig voor die andere ouders´. Nou dit is heel lastig voor ons. En dan hoor ik het ook nog alleen omdat ik zelf bel.

Ze kon alleen opvang op vrijdag bieden en dan ook nog op een andere (en minder aantrekkelijke) locatie. Niet op Axels eigen school met zijn eigen klasgenoten. En niet op dinsdag en donderdag, de dagen waarvoor we ingeschreven staan. Tot de zomervakantie kwam er ook geen enkele plek meer vrij.

‘Het is een hele fijne, stabiele locatie’, zei deze planningsmevrouw nog, ‘we hebben eigenlijk nooit opzeggingen’.

Boos vroeg ik waarom haar club mij vier jaar lang ieder half jaar de wachtlijstplek per e-mail had laten herbevestigen. Nooit hoorde ik van ze terug dat er geen plaats zou zijn. Integendeel, ik kreeg elke zes maanden een persoonlijk bedankje voor onze ‘bevestiging van Axels inschrijving voor dinsdag/donderdag per half februari 2014’. En sinds dit voorjaar krijgen we ook nog ieder kwartaal een tijdschrift ‘om de band van de kinderopvangorganisatie met de ouders op de wachtlijst te versterken’.

Vanwege mijn uitgezaaide borstkanker zochten we stabiliteit bij een professionele organisatie met gediplomeerde leidsters, die voor Axel en zijn klasgenoten na schooltijd en in de vakanties activiteiten zouden organiseren.

En ik ben zwaar teleurgesteld dat we nu alsnog last-minute moeten improviseren, terwijl ik vier jaar lang dacht dat alles goed geregeld was.

~

Axel will start school in two months’ time. Last week I made an optimistic phone call to the organisation for after school care (which organises extra-curricular activities). I actually planned to ask when Axel could come and take a look. Such a pity that I quickly found out that Axel has not been placed at this centre.

‘Well, you know’, the centre’s contact person said, ‘we have a waiting list’. I was aware. Keeping in mind that you’d better be early we put Axel on that list when he was a baby. This was three years and nine months ago.

‘Ah, yes indeed’, she added, ‘I do see in the system that you have been on the waiting list for A Very Long Time’.

The lady told me that brothers and sisters get preferred placements, ‘because that’s how it works in the World of Childcare. And otherwise it gets problematic for those parents’. As a matter of fact, it now gets problematic for us. And they only told me because I happened to call.

She could only offer us after school care on Fridays, on another (and less attractive) location. Not at Axel’s own school with his own class-mates. And not on Tuesdays and Thursdays, the days for which we were on the waiting list. There was not going to be a single possibility until the summer holiday.

‘It is a very nice and stable location’, the planning lady said, ‘we actually never have cancellations’.

I got angry and asked why her organisation had asked me during four whole years to reconfirm our spot on the waiting list every six months. They never informed me that Axel would not be placed. On the contrary, I received a personal ‘thank you’ e-mail every six months, confirming Axel’s reservation for Tuesdays/Thursdays as from mid-February 2014. As from last spring we also receive a quarterly magazine ‘to strenghten the ties between the child care organisation and the parents of children on the waiting list’.

Because of my metastatic breast cancer we looked for stability with a professional organisation with qualified teachers, who organise activities for Axel and his classmates after school and during school holidays.

I am very disappointed that we will have to improvise at the very last minute, while for four years I thought it had all been arranged.

Advertenties

19 gedachten over “Kinderopvangland / World of child care

  1. Ow wat een zure appel! Wat een bijzonder rare organisatie trouwens als ze het hier bij laten. Hebben ze echt niet iets gezegd over dat ze nog even voor je zullen kijken ofzo? Anders zou ik echt totaal onbeschaamd een drama-kaart trekken en vertellen hoe je er aan toe bent hoor. Kijken of ze je dan nog in de kou durven laten staan. In dit soort gevallen moet je je daar op durven beroepen. Wij kregen drie jaar geleden voor een veel minder “zielig” verhaal bij onze opvang een plaats bovenaan de lijst voor de medische indicatie van mijn man. Daar hadden ze geen regels voor, maar dat werd in het bestuur overlegd en besloten; heel erg fijn.

      1. En terecht. Wat denken ze wel niet zeg. Wat een ontzettend slechte zaak dat ze zo met hun klanten omgaan. Ik begrijp het ook niet. Hier hebben alle kdv’s en bso’s het extreem moeilijk, om uberhaupt nog te kunnen blijven bestaan.
        Ik vind het ook echt klachtwaardig. Ik zou ook vragen bij welk keurmerk/overkoepelende organisatie ze aangesloten zijn en daar melding doen als dit niet alsnog goed afloopt. Echt ongehoord!

  2. Niet te geloven zeg, wat onprofessioneel! Ik weet nog wel dat je het zo vroeg regelde, dat het dan toch fout gaat is wel heel zuur. Ik hoop dat het nog kan worden teruggedraaid.

  3. Diana, ik lees altijd je verslagen maar reageer nooit maar vindt dit echt niet te geloven. Hopelijk komt er toch een oplossing. Bewonder je moed en doorzettingsvermogen. Axel heeft een geweldige moeder die hopelijk nog lang dit dagboek kan schrijven. Heel veel liefs en geluk. Louise

    Verstuurd vanaf mijn iPad

  4. Goed dat je de troef gespeeld hebt. Soms moet het gewoon. Of het helpt is dan weer afwachten.

    Hopelijk hoor je nu gauw wat. Want er moet hieromtrent snel zekerheid komen zodat er weer rust is of dat jij andere opties kunt gaan realiseren. Er blijft nog genoeg onrust over in jouw leven.

    Tussendoor vooral maar genieten van je manneke!

  5. Vind het ook van de gekke ( in het Rotterdams “zijn ze helemaal van de pot gepleurt” )
    Snap je boosheid nu zo goed en denk ivm alles, dat ze best een uitzondering kunnen maken en Axel gewoon ertussen kunnen stoppen.

    Mist Axel zijn vriendinnetje nu niet uit Afrika?

  6. Hoi Diana,
    Lees je blog al een lange tijd (via het blog viermineen). Zelf ben ik gastouder. Ik hoop voor Axel en voor jullie dat er zo snel mogelijk een oplossing komt! Ken je al kinderen/ ouders uit zijn toekomstige klas? Misschien is er wel een moeder die voor zolang gastouder wil zijn voor Axel en wie weet bevalt dit wel zo goed, dat de BSO niet meer nodig is! Sterkte en bedankt voor het delen!

  7. @Willemien en anderen, er zou deze week overleg zijn van de planner met de vestiging om te kijken of er verschuivingen (in dagen) waren. Ik heb woensdag gemaild dat het mede vanwege uitgezaaide borstkanker is dat we Axel zo vroeg op de wachtlijst hadden gezet. En dat we teleurgesteld waren dat ze nooit hadden laten weten dat eerste kinderen niet eens worden geplaatst op dinsdag en donderdag. Op die mail heb ik nog geen antwoord.

    @Mirjam, het gastouderaanbod is hier beperkt tot oppassen die kinderen van 0 tot 4 jaar opvangen (hele dagen dus). Voor die paar uurtjes opvang na school is weinig interesse, ze geven die plek liever aan een kindje voor de hele dag. Veel gastouders zitten ook nog op een bovenwoning en prijzen zichzelf aan met opmerkingen als ‘ik rook niet in het bijzijn van de kinderen’ en ‘de hond is in een andere kamer’. Kortom, ik ben er niet kapot van!

    Axels vriendjes uit de buurt gaan later dan hij naar school (maart-juni). Er zijn drie vriendjes met thuisblijfmoeders. Maar eigenlijk moet je dan (vind ik) ook op andere dagen die vriendjes opvangen, zodat de moeders tijd hebben voor hun jongere kind.

    Dan is misschien oppas aan huis nog beter. De stagiaire van Axels kinderdagverblijf wil heel graag op hem passen na afloop van haar stage. Nu mag het niet omdat leidsters en stagiaires niet thuis mogen oppassen. Dit meisje (studente MBO Kinderopvang) krijgt in februari haar nieuwe rooster.

    Kortom, er komt vast wel een oplossing, maar van de grootste kinderopvangorganisatie in de hele regio had ik wel meer professionaliteit verwacht. Ik ben benieuwd waar ze mee komen.

    1. Ik ben ook benieuwd.

      Wij hebben ook wel aan een oppas aan huis gedacht, vooral omdat we nu twee kinderen op de bso hebben. Maar wij werken ook wel eens (deels) thuis op de dagen dat de kinderen naar de bso gaan. In ons kleine gehorige huisje is het absoluut niet handig als de kinderen dan met een oppas thuis zijn.

      Wij zijn dit jaar wel geswitcht van bso. Onze I. had het op de oude bso prima naar haar zin maar had toch totaal geen problemen met de overstap. Het cliché dat kinderen flexibel zijn ging in dit geval wel op. Maar ik snap heel goed dat je juist mede gezien de borstkanker stabiliteit wilde creëren en niet met tussenoplossingen wilt werken. Daarnaast levert het stress en geregel op! Ik hoop dat het toch goed komt.

  8. Diana, hier in de buurt (niet jouw stad) zit ook een BSO die eigenlijk alleen kinderen verzamelt op scholen, ze wat laat eten en drinken en dan naar zwemles brengt, waar de ouders ze dan weer ophalen. Je zou nog naar zoiets kunnen zoeken.
    Heb je al contact gehad met de school? Die hebben misschien ook nog tips: jullie zijn vast niet de eersten die hier tegenaan lopen.

    “Hem er gewoon tussen plaatsen” kunnen ze trouwens niet. Teveel kinderen per leidster is echt iets waar ze heel zwaar op afgerekend worden bij inspectie. Maar bovenaan de wachtlijst zetten zou al een begin zijn.

    Succes met last minute regelen!

    1. Hoi Fieke, oh dat klinkt super! Ik heb ook al gelezen over sport-BSO’s en natuur-BSO’s. Helaas niet hier in de buurt. Met school zelf heb ik geen contact gehad, dat wilde ik na de kerstvakantie doen.

      En ik weet inderdaad dat ze hem niet zomaar aan een groep kunnen toevoegen, maar nu bieden ze geen enkel perspectief. Alles wat vrijkomt op dinsdag en donderdag is voor broertjes en zusjes. Dat is toch ook vreemd? Zo wordt de BSO een familie-aangelegenheid.

  9. Tja ik had het al eerder gelezen en gehoord maar lees het toch weer met uiterste verbazing. Dat er geen plek is, is één ding, maar dat ze je dan rustig elk half jaar laten herbevestigen en dan vlak van te voren (nota bene als je er zelf achteraan zit!) pas laten horen dat het niet kan…. Terwijl ze dat zelf de hele tijd waarschijnlijk al weten. Nou hoppakee, hopelijk is het vier- (/vijf-??)daagse weekend om en is er actie ondertussen? Succes!!

  10. Om groen van te worden.
    Kan je niks met een advocaat regelen?
    Indien ik zoiets zou meemaken hier in Belgie, zou ik stante pede een advocaat raadplegen.
    Dit kan toch niet?
    Moet wel zeggen dat ik niet zo op de hoogte ben van de opvangregeling in Nederland.
    Hoop dat alles kan geregeld worden hoor.
    Eigenlijk zou het opvangcentrum zelfs moeten smeken om jullie superzoontje Axel te MOGEN opvangen.
    Liefs,
    Mieke

    1. Ah Mieke, maar kinderopvang is in België veel beter geregeld dan in Nederland. In Nederland wordt veel part-time gewerkt, vooral door moeders en steeds vaker ook door vaders. Scholen zijn bovendien vaak vrij op woensdag- en vrijdagmiddag. Het gevolg is dat iedereen buitenschoolse kinderopvang wil op een paar dagen per week (maandag-dinsdag-donderdag). Het is dus dringen en duwen voor een paar dagen.

      Axels huidige kinderdagverblijf (d.w.z. opvang voor kinderen van 0-4 jaar) stuurde gisteren een brief dat de bezetting op woensdag is teruggelopen tot 60% en op vrijdag zelfs tot (minder dan) 40%. Zijn vorige kinderdagverblijf ging 1,5 jaar geleden failliet (en maakte later een doorstart, maar die hebben wij niet afgewacht).

      Gevolg van de terugloop is dat ze groepen halveren en daardoor zijn er toch weer minder plekken beschikbaar.

      Een advocaat lost niks op, helaas. Kinderopvang is hier in Nederland geen recht, maar een gunst van matig georganiseerde clubs, die sinds de privatisering van de opvang hun geld in grote hoofdkantoren hebben gestoken.

      En dank voor het compliment voor Axel. Leuk dat hij virtueel zoveel fans heeft (terwijl wij de hele dag zeggen ‘Axel, luister nou eens een keer!’)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s