Stijgende marker / Rising marker

De oncoloog vroeg eerst hoe ik me voelde. Prima, een stuk beter dan zes weken geleden. Met fitness en hardlopen ben ik fors vooruitgegaan sinds ik van Afinitor en aromasin ben overgestapt op tamoxifen. Ik hoor ook steeds dat ik er veel energieker uitzie.

Helaas blijkt mijn tumormarker toch fors gestegen: van 106 naar 345 in zes weken. Dit is de hoogste waarde in jaren. En dat is reden om aan te nemen dat de uitzaaiingen aan het groeien zijn.

Mijn andere bloedwaarden (leverwaarden) zijn wel goed op eentje na (gamma-GT). De leverwaarde ASAT, die de vorige keer licht verhoogd was, is nu weer gedaald tot binnen normaal. Mijn hb was onder Afinitor gedaald naar 6,6 en dat is nu alweer 7,4.

Bij lichamelijk onderzoek vond de oncoloog niks bijzonders. Geen vergrote lever, geen longafwijkingen. Dat ik moet hoesten vindt ze ook niet verontrustend, want ‘iedereen hoest nu’. Vrijwel al haar patiënten klagen nu over hoesten en ook het medisch personeel is erg verkouden. Als er iets acuut mis zou zijn in mijn longen zou ik volgens haar nooit probleemloos kunnen fitnessen en hardlopen. Bij de intervaltraining op de fiets train ik nu 25% zwaarder dan twee maanden geleden.

Vanwege de gestegen marker wil ze na onze vakantie een CT-scan. We kunnen gewoon naar Zuid-Afrika en er is geen reden om nu halsoverkop te annuleren. Zeker niet omdat ik me zo goed voel. Als we geen reis gepland hadden, had ze me na acht weken laten terugkomen in plaats van na zes. Ze benadrukte dat ze het medisch echt verantwoord vindt om de scan pas na terugkeer te doen.

Over een maand zie ik haar weer voor de uitslag van de CT. Ik hou er rekening mee dat ik dan met chemotherapie moet starten als tamoxifen niet aanslaat, waarschijnlijk opnieuw Xeloda.

Op chemogebied heb ik nog veel mogelijkheden en ik ben nog lang niet uitbehandeld, maar van deze hormoontherapie had ik toch meer verwacht, ook al was het mijn vierde lijn. Mijn conditie is zo vooruitgegaan en ik had ook tumor flare, vaak een positief teken.

~

The oncologist first asked how I felt. Great, a lot better than six weeks ago. I made a lot of progress with fitness and running since I switched from Afinitor and aromasin to tamoxifen. I also hear that I look much more energetic.

Unfortunately my tumour marker shows quite a sharp increase: from 106 to 345 in six weeks’ time. This is the highest marker value in years. And it is a reason to assume the mets are growing.

My other blood values (liver values) are all good, except for one (gamma-GT). The liver value ASAT, which was slightly elevated last tiime, decreased within the normal range again. My hb had decreased to 6.6 on Afinitor and is back at 7.4.

And as I said, I feel fine. The oncologist noticed nothing special during physical examination. No enlarged liver, no lung problems. My coughing is no reason for alarm because ‘everybody coughs now’. Almost all her patients complain about coughing and the same goes for the medical staff. She says that I could never run and fitness without problems if I had acute lung trouble. My cycling training (interval) is 25% more intensive than it was two months ago.

Due to the increased marker the oncologist wants a CT scan after our holiday. We can go to South Africa, the rising marker is no reason to cancel. Certainly not because I feel very well. If we had not scheduled this trip, she would have seen me after eight weeks instead of six. She stressed that it is medically justified to do the scan after our return.

I will see her again for the CT result one month from now. I expect to start chemotherapy again if tamoxifen is not effective. It would probably be Xeloda again.

I have many treatment options left when it comes to chemo, but I had certainly expected more from this hormonal therapy, even though it was my fourth line. My condition has improved so much and I experienced tumour flare, usually a good sign.

Advertenties

18 gedachten over “Stijgende marker / Rising marker

  1. Ai, dat is balen! 😦 Ik weet niet veel van tumormarkerwaarden, maar geven die ook wel eens een verkeerd beeld? Met zo’n flinke stijging waarschijnlijk sowieso niet he. (Kleine stijging zou ik me kunnen voorstellen dat het niet per se groeiende utizaaiingen hoeft te betekenen)
    En dat terwijl je je zo goed voelt! Hopelijk blijf je je in elk geval zo fit voelen de komende weken en kan je volop genieten van je vakantie, ondanks dit nieuws. En dan de CT-scan maar afwachten.

  2. Hè verdorie dat is echt 😦

    Ik hoop dat je toch kan genieten van jullie reis. Wanneer gaan jullie precies?

    Maar ik had ook meer verwacht van de tamoxifen. Wat me wel te binnen schoot, mijn oncoloog wilde niet te vroeg na het beginnen van de nieuw kuur afspreken omdat het dan lastig bepalen is waar de marker van gestegen is. De kankercellen produceren wat de marker meet als afvalstof maar kankercellen die afsterven produceren dat stofje juist nog meer. Het zal waarschijnlijk niet maar als jij die tumorflair gehad hebt en je nu zoveel beter voelt is er dan niet de mogelijkheid dat de tamox juist wel werkt? Of is dat de reden dat ze je ook als je niet op vakantie ging tamox Door zou laten slikken?

    Ik hoop dat je in iedergeval ern geweldige onvergetelijke Geniet vakantie hebt. Bij je schoondochter 😉

    Dikke knuffel en powerstraaltjes!
    》》》X 《《《

    1. Daar hoop ik ook nog op, Goudblok, maar de oncoloog vond de stijging wel erg scherp. Als tamoxifen nog tijd nodig heeft om aan te slaan blijft de marker vaak hangen (140-150). Ik dacht dat de marker misschien nog een stijging liet zien van eerder, van de groei in de lever na het uitwerken van afinitor en aromasin. Dat ik me fitter voel kan komen omdat mijn hb weer stijgt en ik niet meer die rare infecties en aften heb.

      Vakantie bij mijn schoondochter, haha 🙂

  3. O, Diana, wat een domper… Vooral omdat je je zo goed voelt en dit helemaal niet had verwacht. Je was natuurlijk liever met een ander bericht op reis gegaan. Hopelijk kun je het toch allemaal even van je laten afglijden in Afrika. Misschien maar goed dat die reis al is geboekt, anders was je misschien nog gaan twijfelen of je wel moest gaan. Nu eerst Afrika, daarna verder. Denk aan je
    XXX

  4. Ach meid, wat schrijf je dat toch rustig! Ik schrik er wel van, maar aan de andere kant zoals je schrijft je voelt je goed en dat is toch ook weer een teken! Lekker dus naar die vakantie verder toe leven en straks genieten met hoofdletters!

  5. Wat een grote stijging van de marker.
    Die stomme marker. Grrrrr.

    Wellicht dus toch weer actieve leveruitzaaiingen? Verdorie, daar zat je niet op te wachten, nee je wachtte op werkzame tamoxifen. Zo jammer vind ik het voor je. He nou, en dat terwijl je je fysiek zo goed voelt.

    Maar daarvan is het fijne dan weer wel dat jullie reis naar zuid afrika, ook met fiat van je oncoloog , gewoon door kan gaan. Dat is een goed bericht. Ga maar lekker pakken en die mooie reis samen maken. Laat de kankerstorm maar even gaan liggen. Die mag daarna pas weer gaan waaien.

    Gaat het wel een beetje, niet al te erg van slag erdoor? Zo klink je in ieder geval niet.
    En gelukkig heb je nog veel behandelmogelijkheden.

    1. Diana, dat is wel heel jammer zeg, zeker nu je je zo goed voelt. Wat is dat toch dat kanker alleen bestreden lijkt te kunnen worden met middelen waardoor je je zoveel minder goed voelt.Ik hoop vooralsnog nog even dat het verhaal van Fion toch nou hout snijdt, dat er zoveel afvalstoffen van afgestorven kankercellen vrij zijn gekomen, dat daarom je waardes verhoogd zijn, zéker na die tumor flare.
      Een ct scan na terugkeer dus en en ook pas meer broodnodige informatie over wat het vervolgplan wordt.

      Het gaat alles overziend toch anders op vakantie dan wanneer de waardes juist weer heel goed zouden zijn, of tenminste beter dan de laatste keer..De reis is behalve leuk ook meer beladen als je markers stijgen vermoed ik. De behoefte om indrukken/herinneringen te maken samen met Axel groeit nog meer (of kon dat eigenlijk al niet meer?) Hoe reageert Gerard hier op? Kan hij er wel mee omgaan, ook tijdens jullie reis denk je? En kun je dat zelf?
      Lukt het je je toch te verheugen op wat komen gaat?
      Ik hoop het zo, en ik hoop ook dat de scans straks laten zien dat jij je terecht zo goed voelt!
      x
      Ellen

  6. Dat valt tegen. Juist omdat je je zo goed voelt. Goed dat jullie reis naar Zuid-Afrika door kan gaan. Daarvoor is het ook prettig dat je zo fit bent. Ik hoop echt dat je je zo blijft voelen. Veel succes en plezier met de laatste voorbereidingen. Liefs, Esther.

  7. Och jee, wat moet je geschrokken zijn! Het contrast is ook wel heel groot: je voelt je weer echt fitter en dan dit? Ik hoop ook maar dat het gewoon een tijdelijk piekje is! Ik duim vreselijk hard mee! want ergens voelt het ook weer raar dat er bij lichamelijk onderzoek niks vergroot lijkt…
    DUIMDUIMDUIM!!

  8. Wat een domper, en dat nu je je juist weer fitter voelt, hoe tegenstrijdig.
    Gaan jullie al gauw op reis? Ik wens jullie een mooie reis!!
    Oizooo

  9. I hate to hear this news. The marker does seem suspicious. If you do have to have chemo, at least Xeloda is in pill form. Here in the US it is the only one given in pill form for MBC. I was also reading yesterday about the possibility of resensitizing your tumors to hormones. I don’t understand how it works, but there are drugs that can allow you to use hormone treatment again.

    1. Thanks, Karissa! The drug that resentisizes the mets to hormones again is Afinitor (the one I just stopped). It is combined with Aromasin (hormonal therapy). It worked well for me, but with a lot of side effects.

      Xeloda is the ‘lightest’ one of my chemo options. I have a personal preference for CMF, which is partly in pill form (C-pills, MF is IV). The oncologist would prefer Xeloda first.

      Anyhow, I’ll cross that bridge when I get there and continue tamoxifen until then.

  10. Gelukkig doorkruist het in ieder geval je plannen voor de “vakantie bij je schoondochter” niet: dat is toch wel heel fijn nieuws. Maar je bent vast wel even geschrokken, en ik hoop echt van harte dat je de knop voor de vakantie toch “om” kan zetten. Daarna zal ik duimen…

  11. Ik had zo gehoopt hier iets anders te kunnen lezen!
    Het is onbegrijpelijk, zo’n stijging en dat terwijl jij je zo goed voelt…daar wordt ik boos van, het is een k…. ziekte!!
    Hopelijk kan je het een plaatsje geven en de ‘vakantieknop’ vinden. Probeer er toch zoveel mogelijk van te genieten en niet teveel te denken aan nadien! Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.

  12. Verdorie, wat een naar bericht. Ik hoop dat de voorpret van jullie reis de pijn een beetje verzacht! En even helemaal weg, zal je vast goed doen, verstand op nul blik op oneindig!!

    Wanneer gaan jullie precies op reis? Liefs, Barbara.

  13. Jeetje, toch zo’n flinke stijging! Balen zeg. Ben wel blij dat je je fit voelt.

    Alvast een heel fijne reis toegewenst! Benieuwd hoe Axel het reizen gaat vinden.

  14. Hè, nee! Dit is eerlijk gezegd ook niet wat ik verwacht had juist omdat je je beter voelt. Verdikkeme…
    Ik hoop dat dit nieuws niet teveel als een donkere wolk boven jullie reis blijft hangen, maar dat het jullie lukt te genieten: van het bezoek aan Axel’s vriendinnetje, van het prachtige land en vooral van elkaar!
    Ik ben nu al benieuwd naar jullie ervaringen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s