Oppervlakkig / Superficial

Net na zes uur werd ik mobiel gebeld. Onbekend nummer. Dat kan alleen maar het ziekenhuis zijn. Ik schrok, omdat ik dacht dat het de oncoloog was. Die belt anders nooit zo laat.

Het was de dermatoloog. Een van de vijf dermatologen die ik daar op de poli heb gezien. Dermatologen focussen op één orgaan van het menselijk lichaam, maar wel het grootste: de huid.

´Ik was oude uitslagen aan het doornemen´, zei de dermatoloog. ´En ik zag dat u toch een schimmelinfectie aan uw voeten heeft. Voor iemand in uw gezondheidstoestand is dat Heel Gevaarlijk´.

Bij dermatologie denken ze echt dat ik een wrak ben omdat ik toevallig borstkanker heb. Als het echt gevaarlijk was, had ze me vast wel eerder gebeld. Per post zou ze me een recept opsturen voor een creme. Ook daaruit bleek geen gloeiende haast.

En nu ik haar toch aan de lijn had… Ik vertelde dat het oedeem in mijn enkels allang weg is. Ondanks borstkanker is dat niet chronisch. Ze zei dat oedeem in de benen niet bij borstkanker hoort, maar oedeem in de arm wel. ‘Dat krijgen patiënten bij wie de okselklieren zijn verwijderd’, beweerde de dermatoloog. Mijn okselklieren zijn al bijna twaalf jaar weg en mijn arm is nooit dik geworden, dus dit was de zoveelste onzinopmerking. Ik gaf het op met deze mevrouw.

Pas later realiseerde ik me wat dermatologen onderscheidt van de internisten die ik gewend ben: dermatologen blijven aan de oppervlakte hangen.

~

My cell phone rang just after 6 pm. Unknown number. That can only be the hospital. I was startled, because I thought it would be the oncologist. She normally never rings that late in the evening.

It was the dermatologist. One out of the five dermatologists that I saw at the ward. Dermatologists deal with only one organ of the human body: the biggest one, the skin.

‘I was checking old results’, the dermatologist said. ‘and you have a fungal infection on your feet. For someone with your state of health, that is Very Dangerous’.

At dermatology they truly believe me to be a human wreck, simply because I have breast cancer. If this were really dangerous, I bet she would have called me earlier. She was going to send me a recipe for medication by ordinary mail. This did not suggest any urgency either.

And now that she was on the phone anyway… I told her that my swollen ankles had disappeared. In spite of my breast cancer, the oedema was not chronical. She said oedema of the legs is not associated with breast cancer, but oedema of the arm is. ‘Patients, whose lymph nodes have been removed, get such oedema’, the dermatologist argued. My lymph nodes were removed almost twelve years ago, but my arm has never swollen. This was nonsense again. I had more than enough of this lady.

Only later I realised where dermatologists differ from the internists that I am used to: dermatologists stay on the surface.

 

Advertenties

6 gedachten over “Oppervlakkig / Superficial

  1. Haha, oppervlakkige oppervlakte specialisten zijn dermatologen dus volgens jou. Nou ja, kan eigenlijk ook niet anders als ze alleen maar huiden zien en behandelen. Gelukkig heb je een goeie intern kijkende en behandelende oncoloog. En naar je eigen huid kijken en die beoordelen kan je zelf nu ook weer wel.

    Toch die creme straks maar even smeren lijkt me!
    Ook al zijn je beschouwingen over de huidarts erg origineel 😉

  2. Oooh! Af en toe kan je die artsen wel wat doen. Ik had deze week ook zo’n ervaring! Ik moest tegelijkertijd aan jou denken….jij had waarschijnlijk wel een rake opmerking gemaakt! Ik kwam pas op de juiste woorden op weg naar huis! 😉

    Groetjes & fijn weekend!

    1. In een blog lijk ik veel ad remmer dan ik ben hoor!

      De dermatoloog belde onverwacht en eerst dacht ik dat ze me ter verantwoording wilde roepen omdat ik geen nieuwe afspraak had gemaakt. Gerard kon ieder moment thuiskomen, Axel was moe en intussen zat ik me af te vragen ‘welke dermatoloog is dit ook alweer…’. Ik had er vier gezien (plus een co-assistent). Ik ging er pas tegenin toen ze echte onzindingen ging zeggen.

      Toen wist ik ook weer wie ze was. Ze had gevraagd wat voor werk ik doe. Toen ze hoorde dat ik in Verweggistan ben geweest vroeg ze ‘doe je daar een hoofddoek op?’. Niet ‘hoe is het daar?’, ‘wat heb je daar gedaan?’, ‘wil je nog een keer terug?’, nee alleen een hoofddoekopmerking…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s