Groei en krimp / Growth and shrinkage

Het viel me vandaag op hoe groot Axel alweer is. We liepen naar het station en hij wees de weg. Hij liet me oppassen voor brandnetels, daar loopt hij letterlijk met een grote boog omheen. Het ziekenhuis herkende hij van ver. ´Daar ben ik geboren!´, riep hij.

In de gang bij de poli wees hij naar een bordje met twee poppetjes. ‘Wat betekent dat?’. ‘Daar zijn wc’s’, zei ik. ‘Oh’, antwoordde hij, ‘ik moet plassen’. Hij leest nog niet, maar kan zich goed oriënteren, ook op de letters en cijfers van de poli.

De dermatoloog dacht dat mijn enkels dunner waren omdat ik sinds maandag ibuprofen slikte ‘voor iets anders, waarover je contact hebt gehad met dit ziekenhuis‘. Huh? Lang geleden dat ik iemand zo omfloerst heb horen praten. ‘Bedoelt u dat ik met mijn oncoloog over tumor flare heb gebeld?’, vroeg ik. ‘Met haar heb ik afgesproken dat ik ibuprofen ga nemen als de flare mijn bekken bereikt. Dat is nu nog niet niet zo. Ik heb de afgelopen week geen pijnstilling geslikt’.

Later bedacht ik dat ze misschien zo raar praatte omdat Axel naast me zat. Axel weet allang van de stoute cellen in mijn lijf, juist om te voorkomen dat hij flarden van gesprekken opvangt en ze zelf anders gaat uitleggen.

Ze vroeg nog of ik een beenkous fijn vond zitten, want die konden ze mooi op maat maken. Ik vertelde dat ik die kous verschrikkelijk vond en dat ik voor dat beetje resterende vocht bij mijn rechterenkel echt geen steunkousen ging dragen. Het aanbod van een controle-afspraak sloeg ik af. Als dat vocht echt niet met een paar weken weggaat bel ik wel.

~

I noticed today how big Axel is. We walked to the station and he showed me the way. He told me to beware of nettles. He literally walks around them. He recognised the hospital from far. ‘I was born there!’, he cried out.

On our way to the dermatology ward he pointed at a sign with two human shapes. ‘What does that mean?’ ‘There are toilets down there’, I answered. ‘Oh well’, he said, ‘I have to pee’. He does not read yet, but can really find his way around and looks at the letters and numbers of the wards.

The dermatologist thought my ankles had shrunk because I had used ibuprofen since Monday ‘for something else, about which you have been in touch with this hospital‘. Huh? It’s been quite a long time since I heard such veiled language. ‘Do you mean that I phoned my oncologist about tumour flare?’, I asked. ‘She and I agreed that I will take ibuprofen when the flare reaches my pelvis. It hasn’t yet. I did not take any pain medication last week’.

A bit later the thought came up that she talked so weird because Axel was sitting next to me. Axel knows about the naughty cells in my body, exactly to prevent he picks up parts of conversations and explains them in another way.

She asked if I liked a supportive stocking for my leg, because it could be tailor-made. I told her I hated such stockings and that I was definitely not going to wear one for that little bit of remaining oedema near my right ankle. I declined a new appointment. If the oedema really does not disappear in a few weeks, I’ll call again.

Advertenties

Een gedachte over “Groei en krimp / Growth and shrinkage

  1. Gezellig zo met beschermende, babbelende en vragende Axel naar het ziekenhuis. Hij is echt een kleuter aan het worden. Eigenwijs is al vroeg wijs ;-).

    Fijn dat het een stuk beter met je benen en voeten gaat. Patient op dermatologie af is weer een ziekenhuis bezoek minder. Leuker om naar zuid afrika te gaan toch.

    Nog even en jullie vliegen. Wat zal het een mooie ervaring zijn zo samen.
    Ik ben blij voor jullie voor deze genomen kans.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s