Nieuwe inzichten / New views

Toen ik donderdag de CT-scan liet maken, nam ik Axel mee naar het ziekenhuis.

Hij weet inmiddels wel iets over de stoute cellen in mijn buik, die in slaap zijn gevallen door de medicijnen. Op een foto van de binnenkant van mijn buik kan de dokter zien of de stoute cellen nog slapen. Als ze wakker zijn geworden, krijg ik andere medicijnen. Voor een peuter van 3,5 vind ik dit voorlopig genoeg informatie.

Axel ging trouwens niet mee naar de scan zelf, want daar mogen vanwege de röntgenstraling geen kinderen komen. Hij is mee geweest naar radiologie om het drankje te halen. Daarna liepen we naar oncologie, helemaal aan de andere kant van het ziekenhuis. Onderweg heb ik al een beker gedronken, want ik moet in de loop van een uur een liter water met contrastvloeistof opdrinken.

Bij oncologie laat ik altijd mijn port-a-cath aanprikken. De verpleegkundige, die zelf een dochter van anderhalf heeft, vond Axel ontzettend groot geworden. Nadat ik weer een beker vloeistof had gedronken, heb ik Axel naar de kinderopvang van het ziekenhuis gebracht. Zelf liep ik terug naar radiologie.

Voor CT-scans moest je altijd drie uur van tevoren volledig nuchter zijn, maar sinds kort mag je wel heldere vloeistoffen drinken (water, thee en koffie zonder melk en suiker). Aan de laborant vroeg ik of ze nieuwe scanners hadden. Dat was niet zo. Het was een nieuw inzicht.

‘We laten patiënten ook een liter water drinken, dan is het gek als ze geen ander water mogen drinken. Bovendien is contrastvloeistof een belasting voor de nieren. Daarom is het beter om juist wel te drinken’.

Aha… Het voelde toch een beetje alsof ik vier jaar lang voor niks met een uitgedroogde mond door de CT-scan ben gegaan. Juist het urenlang niet mogen drinken vond ik zwaar, zeker omdat ik gewend ben veel water te drinken.

Bij de scan hoor je verder niks, behalve dat ‘alles er goed op staat’. De uitslag volgt woensdag.

~

When I had my CT scan last Thursday, I took Axel along to the hospital.

He knows quite a bit about the naughty cells in my belly. I told him that the medication made the naughty cells fall asleep. The doctor takes a picture of the interior of my belly to see if the naughty cells are still asleep. If they are awake again, I will get different medication. This is enough information for now.

Axel did not come along to the scan itself because of the X-rays. We picked up the scan drink at radiology and walked to oncology at the very other side of the hospital. I drank a cup on the way, because I need to empty this 1 litre bottle with contrast in the course of an hour.

The oncology nurse connects an IV needle to my port-a-cath. The nurse, who is mother to a 1.5 year old daughter, said that Axel had grown so much. I drank another cup and brought Axel to the hospital’s daycare centre. I walked back to radiology.

I always had to stop eating and drinking three hours before the scan, but they recently changed the rules. You may now drink clear liquids (water, tea and coffee without milk and sugar). I asked the scan assistant if they had new scanners. They did not. They had a new view.

‘We let patients drink a litre of water, so it’s kinda weird if they are not allowed to drink any other water. Besides, contrast is tough for the kidneys, so it is better to drink’.

Well… It felt a bit as if I have done CT scans with a dehydrated mouth for nothing in these almost four years. Being not allowed to drink for so many hours was difficult for me, especially because I am used to drinking lots of water.

After the scan they don’t tell anything, just that ‘all has been scanned’. I will get the results on Wednesday.

Advertenties

14 gedachten over “Nieuwe inzichten / New views

  1. Ja Spannend, mag je door op de afinitor of ga je switchen. Ik hoop dat je door mag Diana.
    Worden je markers nu heel snel weer geprikt. Om te kijken of daar binnen korte tijd opnieuw een verandering te zien is?

    1. Toen ik de naald voor de CT liet prikken heb ik gelijk bloed laten afnemen. Dat kan ook apart, maar ik was er nu toch. Anders had ik gisteren of maandag nog een keer heen en weer gemoeten voor bloedprikken.

      De scan is overigens leidend. Als de scan stabiele ziekte laat zien ga ik door op afinitor en aromasin, zelfs als de marker nog gestegen is.

  2. Ik vind de ct-scans het meest belastend van al mijn ziekenhuisbezoeken. Het nuchter blijven vind ik meestal niet zo’n probleem, maar een liter drinken in een uur tijd en niet mogen plassen… Mijn blaas staat na dat uur echt op knappen en dan loopt het vaak nog uit ook. Een infuus prikken vind ik normaal gesproken niet erg, maar met een volle blaas duurt elke minuut te lang.

    Ik duim voor een goede uitslag.

    1. Dat is dan ook gek, want ik mag wel plassen! Ze vragen het zelfs nog voordat je door de scan gaat omdat je van extra contrastvloeistof via het infuus het gevoel kunt krijgen dat je moet plassen.

      Raar hoe ieder ziekenhuis het weer anders doet.

  3. Ja, nieuwe inzichten , nieu gedrag. Ik mag en drinken en plassen bij een gewone ct scan. Bij de prtscan mocht ik eigenlijk een uur niet plassen terwijl je eerst een gigabeker water te drinken krijgt. Bovendien krijg je ook nog een plasmiddel bij de nucleaire inspuiting ingespoten. Nou, dan een uur stilliggen en ook niet plassen, ga er maar aan staan. Allah, na een half uur mag het dan. Je kent mijn ‘ongeluksverhaaltje ‘.

    Mooi hoe je Axel voorlicht over je foute cellen. Goede beelden gebruik je ervoor. Het is toch emotioneel, maar toch moet het. Pijnlijk en moeilijk, of zit je dan juist in je opvoedingsrol, waardoor je emoties ook anders zijn, afstandelijker tav de ernst van de situatie?

    Spannende week weer.
    Ik hoop ook zo dat de scan stabiliteit laat zien. En jij doorkan met de kuur die je nu hebt.

  4. Hallo Diana,
    Ik las je blog over de netelroos. Ik heb hier vorig jaar ook erg veel last van gehad en bij mij hielp het enorm om bepaalde voedingsmiddelen te laten staan, met name melkproducten, alcohol en chips/nootjes enz. Ik weet niet in hoeverre jij je met voeding bezig houdt ivm jouw ziekte?
    Verder vroeg ik me af of jij nog hardloopt, ik begrijp dat jij ook uitzaaiingen hebt op je botten? Wat zeiden jouw artsen daarvan? Ik zou het wel fijn vinden namelijk!
    En wat weet je veel over al die verschillende behandelingen, petje af! Ik slik nu ook tamoxifen en heb los van de overgangsklachten volgens mij niet echt bijwerkingen.
    Laatste vraag, ik las dat jij je eierstokken hebt laten verwijderen, was dit voor jou een betere optie dan Lucrin?
    Ik hoop dat je voet inmiddels weer normaal is en dat de jeuk weg blijft!
    Zet hem op maar weer.
    Groeten,
    Jette

    1. @Jette, met de netelroos gaat het gelukkig beter, al blijven mijn knieholtes nog gevoelig. Lastig met afdrogen na het douchen. Met voeding kan ik niet echt een verband met de netelroos vinden, want ik ben niet anders gaan eten. Ik doe niets speciaals met voeding. Alcohol drink ik niet vanwege mijn leveruitzaaiingen (en omdat het niet goed samengaat met Afinitor), zuivel gebruik ik juist veel (1000 mg/dag) vanwege mijn botuitzaaiingen. Chips eet ik nooit, noten vind ik wel lekker, maar ik moet ze heel voorzichtig eten vanwege het risico op aften. Maar nogmaals, ik heb niet plotseling iets geks gegeten, omdat we vaak dezelfde menu’s hebben (pasta, risotto, aardappels, hartige taart), alles wat een peuter lekker vindt :-). Acné heb ik trouwens al sinds het begin van Afinitor, maar die puisten jeuken niet.

      Hardlopen heb ik voorzichtig opgebouwd vanaf 2010 nadat was gebleken dat mijn botuitzaaiingen goed op behandelingen reageerden. Je kunt de berichten teruglezen via de tag ‘hardlopen’ in de rechterkolom. In overleg met de oncoloog ben ik heel voorzichtig begonnen (halve minuut rennen, minuut wandelen, enz.). Ik loop in een park op zachte (veen)grond en ik heb goede hardloopschoenen. De afgelopen jaren heb ik af en aan gerend. Tijdens Xeloda kon ik door bijwerkingen niet rennen, tijdens de afgelopen hittegolf lukte het me ook niet. Ik zit nu voor de zoveelste keer in week 3 van het beginnersschema van runinfo.nl (opbouwen naar 5 km in 12 weken). Ik fitness twee keer per week vlakbij mijn werk. Daar fiets en roei ik, sta op de crosstrainer en doe krachttraining (rug/buik/beenspieren). Het is geen medische fitness, maar ik vind dat ze goed meedenken welke oefeningen goed voor mij zijn.

      Tenslotte de eierstokverwijdering. Lang verhaal, zoek op term ‘de nalatige’ en lees terug hoe het vorig jaar augustus misging… Mijn zoontje vraagt nog wel eens naar ‘de domme dokter’, waar ik nooit meer naartoe ga. Eierstokverwijdering wilde ik vanaf het begin om zeker te weten dat ik geen hormoonproductie meer had. De oncologen hielden het af, officieel omdat het een buikoperatie is en ‘zwaar’ (niet waar, het is alleen een kijkoperatie), onofficieel omdat ze mijn kansen op succesvolle hormoontherapie laag inschatten (onterecht!). Ik kreeg om de drie maanden Zoladex. Nadat ik op eigen verzoek met Xeloda (chemo) was gestopt vond een tijdelijke oncoloog Zoladex niet nodig. Ze dacht dat ik in de overgang was. Dat was ik ook, maar bleef ik niet: mijn eierstokken gingen weer aan de gang! En dat liep dus uit op groei in de lever, een klacht bij de klachtencommissie en een harde eis van mij om op korte termijn mijn eierstokken te verwijderen. Geen risico meer! Je kunt het teruglezen via de tag ‘eierstokverwijdering’ of bij augustus 2012 (maandlogs).

  5. Hm, ik mag volgens mij altijd wel koffie (zwart) of thee en water drinken van te voren maar we hebben dan ook een ander soort CT-scan want ik krijg contrastvloeistof via een infuus. Fijn in elk geval dat ze tot dit inzicht zijn gekomen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s