Stabiliteit / Stability

Lang stabiel blijven is de droom van iedere borstkankerpatiënt met uitzaaiingen. En met Xeloda voelde ik me prima tot vorige week donderdag. Toen begon ik te hoesten. En hoesten geeft me stress. Half Nederland hoest, maar die hebben geen longuitzaaiingen. Rationeel weet ik dat het heel goed een verkoudheid kan zijn, de vorige scan was heel goed en ik heb geen andere klachten, maar toch zit ik in spanning voor de uitslag van de CT-scan. Het hoesten bedreigt mijn gevoel van stabiliteit.

Die stabiliteit werd deze week onverwacht nog op een andere manier bedreigd: Axels kinderdagverblijf is failliet. De curator houdt het ‘zeker nog een paar weken open’. Dat stelde me niet gerust. Drie dagen in de week ‘naar de kindjes’ geeft Axel stabiliteit en structuur in onzekere tijden. Toen hij daar twee jaar geleden begon, zag het er niet naar uit dat ik ooit weer zou kunnen werken. Maar ik wilde hem destijds niet meenemen naar de chemo-afdeling, omdat hij nog zo klein was en niet gevaccineerd.

Tegen het hoesten slikte ik deze week een paar keer codeïne, een medicijn waar ik niet goed tegen kan. Ik word er suf van en ook angstig. Bij het bericht van de sluiting raakte ik echt in paniek. Opeens kwam het beeld van die chemo-afdeling weer terug. En de geur ook.

Na een paar uur rondbellen had ik een ander kinderdagverblijf gevonden. Grote organisatie, vestiging op loopafstand, verticale groep (kindjes van nul tot vier) en niet één, maar twee plekjes vrij op de juiste dagen. Niet alleen voor Axel dus, maar ook voor zijn vriendinnetje. Ze blijven samen.

Gisterochtend bruiste ik van energie. Drie wassen gedraaid en opgehangen, een halve mand weggestreken en buiten gewandeld met Axel op de driewieler. Hij kan eindelijk bij de trappers. Het kon niet op. In de middag stortte ik in. De stress van de week eiste zijn tol en ik ben in bed gaan liggen. Kranten gelezen en rust genomen in een poging de stabiliteit te hervinden.

Vanmorgen is het weer wat beter. Ik drink sloten thee met suiker en dat verzacht mijn keel. Echt uitslapen zit er niet in met Axel, we zaten al om kwart over zeven aan het paasontbijt

~

Staying stable for a long time is the dream of every patient with metastasised breast cancer. And I felt fine on Xeloda till a week ago. Then I started to cough. And coughing causes stress. Half of the Dutch population is coughing, but they don’t have lung mets. Rationally I know that this can very well be a cold. The last scan was very good and I have no other complaints, but still I feel tense about the upcoming result of the CT scan. Coughing threatens my feeling of stability.

Stability was threatened in another way this week, and very unexpectedly. Axel’s daycare centre went bankrupt. The receiver said ‘it will surely remain open for a few more weeks’. That remark did not take away my concern. Three days per week ‘playing with the kids’ gives Axel stability and structure in insecure times. When he started going there two years ago, it was not expected that I would ever work again. But I did not want to take him along to chemotherapy because he was so very small and not yet vaccinated.

I took a few codein tablets this week, a medicine that I do not tolerate very well. It makes me sleepy and scared. The bankruptcy news made me panic. I suddenly had the image of the chemo department back on my mind. As well as the smell.

A few hours of phone calls brought me to another day care centre. Big organisation, centre at walking distance, vertical group (children aged 0 to 4) and not one, but two places available on the right days. Not only for Axel, but also for his girlfriend. They stay together.

I was full of energy yesterday morning. Three washing machines fully loaded, dried and partly ironed and I walked outside with Axel, who rode on his trike. He can finally reach the steps. It was all great. I collapsed in the afternoon. This week’s stress was too much after all and I went to bed. I read the papers and took some rest, trying to find back stability.

Things are better today. I drink lots of tea with sugar, it softens my throat. Sleeping out is not an option with Axel, we had our Easter breakfast at 7.15 am this morning…

Advertenties

5 gedachten over “Stabiliteit / Stability

  1. Wat een heftige weken heb je achter de rug zeg. Dat is ook roofbouw plegen maar als je geen andere keus hebt dan zet je gewoon door. En wat een opluchting dat je zo snel een nieuwe andere plek voor Axel en zijn vriendinnetje vond.
    Verder ben je steeds in mijn gedachten deze dagen in afwachting van de scan. Dat juist nu je bloed kwijt was droeg natuurlijk ook niet bij tot stabiliteit. Het is toch ook niet teveel gevraagd dat ze gewoon een beetje opletten daar en juist nu kwam dat bovenop een hoop onzekerheid.
    Ik wens je een rustige hoesvrije pasen toe en hoop op mooie uitslagen.
    Hartelijke groet, ook van mijn mannen,
    Ellen

  2. Tjonge wat een stress! Fijn dat er zo snel een nieuwe plek voor Axel en zijn vriendinnetje is, nu maar duimen voor je CT-scan! Veel rust en energie toegewenst!

  3. Toen ik de eerste keer hier je blog over stabiliteit las was ik er best wel emotioneel onder. Dat overviel me eigenlijk wel, want vel van wat hier staat wist ik al van je postings bij de amazones. Het zat hem in ons grote verlangen aan stabiliteit. Ik voelde ineens zo goed hoe kwetsbaar onze kracht toch ook is. Ik schreef er ook al over in mijn eigen laatste update. Door wat tegenslag schieten we al gauw in de stress. Worden we wiebelig en angstig. Hopelijk krijg je vandaag een goede uitslag en hoor je: nog stabiel. Dan kan je weer opveren.

  4. Jeetje, wat een hoop stress voor jullie!
    Wat een geluk dat zo snel een nieuw KDV hebt kunnen vinden voor Axel. Dat was een jaar geleden vast niet zo makkelijk geweest…
    Wanneer krijg de uitslag? Heel erg spannend nu met dat gehoest! Ik duim voor een stabiele uitslag!
    We denken aan jullie!

  5. @Annie, inderdaad zijn we kwetsbaar, met uitgezaaide kanker leef je haast van scan naar scan. Met als voordeel (bij mij in ieder geval) nieuwe energie na iedere goede uitslag!

    @Natalie en @Jaco, de vraag naar kinderopvang loopt zo hard terug dat het inderdaad nu veel makkelijker is om een plek te vinden dan een paar jaar geleden. Zeker als je zoals wij ook minder populaire dagen wilt afnemen. We zijn heel blij dat Axel met zijn vriendinnetje samen op een verticale groep komt. Het KDV is ook hier in de buurt en onderdeel van een grotere organisatie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s