De laatste / The last one

De laatste APD was de ergste van allemaal.

Mijn afspraak was om half negen. Mooi vroeg en er was niemand voor me. Pas om vijf over negen was ik aan de beurt.
“Het komt door het nieuwe computersysteem”, zei de verpleegkundige.
‘Echt waar?’, vroeg ik. ‘Was het niet omdat jullie met zijn allen hiernaast koffie zaten te drinken?’
Dat kon ik namelijk gewoon zien. De deur stond open toen ik er langs liep en ik had al twee keer aan de balie gevraagd waarom het zo lang duurde.

Ik denk dat ze me geen leuke patiënt vond. En misschien lijk ik ook wel een heel zeurderige type als ik
het allemaal zo beschrijf. Maar ik was om tien voor acht van huis gegaan om daar netjes om half negen te zijn. De stapel met kerst-Libelles in de wachtkamer had ik al twee keer doorgebladerd. Ik had mijn mail gecheckt op de internetcomputer en een kop thee gedronken. Toen vond ik het wel mooi geweest. Ik kom toch ook op tijd?

Na het aanprikken haastte ik me met mijn infuuspaal naar een kamertje aan de andere kant van het ziekenhuis voor een wetenschappelijk onderzoek. Ik kreeg twee dvd’s te zien met gesprekken tussen een chirurg en een patiënt en moest daar vragen over beantwoorden. Het was best interessant. En in ieder geval gezelliger dan bij die boze verpleegsters. Als dank kreeg ik 12,50 euro aan VVV-bonnen en mijn reiskosten werden vergoed.

Mijn APD-infuus was halverwege toen ik, weer met infuuspaal, doorliep naar de poli oncologie. Bij de secretaresse lag een nieuw formulier voor de thuisservice van Zometa, nu met “zes” in letters. Ik vulde mijn verzekeringsgegevens in en ondertekende het formulier.

Veel later dan gepland kwam ik op mijn werk. Het verwijderen van de infuusnaald duurde ook nog 25 minuten. Misschien omdat ik eerder iets gezegd had over het lange wachten, misschien omdat het echt totale chaos was. Aan de man naast me, een veertiger die eruit zag als vijftig, vroeg de verpleging of hij kon bevestigen dat hij in 1937 was geboren. Zo oud zag hij er nou ook weer niet uit! Hij had bijna de verkeerde medicatie gehad. Gelukkig lette die man zelf ook op.

Vanaf het ziekenhuis heb ik gerend om mijn aansluiting te halen. Dat had ik een jaar geleden ook niet kunnen bedenken, dat ik nog eens rennend uit het ziekenhuis zou komen na een APD-infuus.

Vanaf mijn werk belde ik de Zometa thuisservice om de afspraak van juni naar juli te verzetten. De verpleegkundige kon die dag alleen tussen 9 en 10 uur. Ik vertelde hem dat ik in de brief had gelezen dat hij de Zometa zou meenemen. Dat dat onderdeel was van de service. Dat kon inderdaad. Het was zelfs ‘geen probleem’.

Nu ben ik drie maanden ziekenhuisvrij. Heerlijk.

~

The last APD was the worst one ever.
My appointment was scheduled for 8.30 am. Quite early and no one earlier than me. I was called in at five past nine.
‘It is because of the new computer system’, the nurse said.
‘Really?’, I asked. ‘Isnt it because you all were having coffee next door?’
I could just see that. The door was open when I walked by. I had asked at the desk already twice why it took so long.

I think she did not consider me a nice patient. And I may seem of the complaining kind if I describe things like this. But I left home at ten to eight in order to be there at half eight. I had gone through the pile of Christmas magazines already twice. I had checked my e-mail on the internet computer and drank a cup of tea. Then I had had enough. I was on time, why weren’t they?

After adjusting the infusion, I hurried with the device to a small room at the other side of the hospital for scientific research. They showed me two dvds with conversations between a surgeon and a patient. I had to answer questions. It was quite interesting. And by far more fun than staying with those angry nurses. As a sign of gratitude I got 12.50 euros and my travel expenses.

My APD drip was half-way when I, again with drip device, walked on to the oncology ward. The secretary had a new form for Zometa homecare, this time with “six” in letters. I filled out my insurance details and signed.

Much later than planned I got to work. Removing the drip (just one needle) took another 25 minutes. Perhaps because I had made a remark about waiting for a long time, perhaps because it was really a complete chaos. The man next to me, in his forties but he looked like fifty, was asked to confirm that he was born in 1937. He did not look that old! He had almost got the wrong medication. He did pay attention, though.

I ran away from the hospital to catch my connection. I could not imagine that a year ago, that I would leave the hospital running after an APD drip.

I phoned the Zometa homeservice from work in order to move the scheduled appointment from June to July. The nurse was only available between 9 am and 10 am. I told him that I had read in the letter that he would bring the Zometa along. That it was part of the service. He could. It was ‘no problem at all’.

Now I am on hospital leave for three months. Awesome.

Advertenties

11 gedachten over “De laatste / The last one

  1. hoi, Diana, wat fijn dat je ook over gaat naar de Zometa. De thuiszorg bevalt mij prima. Het gaat veel sneller dan APD. Zometa loopt in 20 minuten door en het heeft ook een beter resultaat op bottumoren, maar dat weet je ws al lang. Hoe gaat het verder met je? Ik lees dat je nog werkt. Wat goed van je…
    Groetjes,
    Mandy

  2. Hoi Mandy, Ik heb inderdaad gelezen over het antitumoreffect van Zometa op botuitzaaiingen, maar juist bij borstkanker kon ik er weinig over vinden. Wel over andere vormen van kanker. Maar ik heb alleen in open bronnen gezocht, niet op PubMed, omdat ik daar geen toegang heb.

    Verdergaat het goed en ik werk inderdaad nog. Mijn conditie is nu eigenlijk beter dan net na de chemo’s een jaar geleden. Het werk vind ik interessant, het is voor mij niet vermoeiend en het biedt sociale contacten en structuur. Voor mij werkt dat heel goed zo.

  3. Diana ik heb denk ik nog wel wat “reclame” folders van Zometa. Daarin staan uitslagen van onderzoeken. Volgens mij zelfs een folder specifiek voor borstkanker. Maar ik weet niet zeker of ik ze niet pas heb weggegooid. Was van een congres over de nieuwste ontwikkelingen op kanker gebied in 2009 in het AVL.

    Wat heerlijk 3 maanden ziekenhuis vrij 🙂

    En blij toe dat je nu van die mutsen af bent.

  4. Heerlijk drie maanden geen ziekenhuis. Ik kan me indenken, dat je het zat word. Ik ben heel benieuwd naar jouw thuiservaringen met Zometa. Mijn ziekenhuis heeft nog niet aangegeven, dat ik over moet stappen, maar het word er wel steeds drukker.
    Een heel fijn weekend.

  5. @Fion, de informatiefolders (met lovende verhalen van de producent van Zometa zeker 😉 ) wil ik graag lezen. Er is wel een trial over Aromasin en Zometa om te kijken of toevoeging van Zometa helpt tegen botuitzaaiingen, maar die trial loopt bij mijn weten nog.
    Oh en die verpleegsters zijn ook superblij dat ze van mij af zijn. Want de meeste andere patixc3xabnten zijn te oud en te ziek om te klagen, dus nu kunnen ze lekker doorrommelen.

    @Emmy, ik zal natuurlijk verslag doen van mijn Zometa-ervaringen. Het wordt echt een heel thuisinfuus. Gisteren bij de apotheek heb ik Zometa met zoutoplossing en al die zakjes laten liggen. Dat haalt de verpleegkundige op. Ik was bang dat de zakjes lek zouden gaan, liever haalt hij ze net voor het infuus op.
    Zometa werd door mijn ziekenhuis al wel eerder voorgeschreven, maar dan aan patixc3xabnten die te ziek waren om voor APD te komen. De bijwerkingen van Zometa zijn vergelijkbaar met APD (griepachtig gevoel kan optreden). De kosten zijn aanzienlijk hoger.

  6. Wat moet dat heerlijk zijn, drie maanden geen ziekenhuis! Kan me voorstellen dat je je dat 1,5 jaar geleden niet had kunnen geloven. Nu lekker een vakantie in het vooruitzicht :)…

  7. Drie maanden vrij. Wat een zalig vooruitzicht! Lekker vakantievieren en nergens (nou ja bijna nergens) rekening mee houden.

  8. Diana ik kan me helemaal voorstellen dat je dat met die APD zat ben in het ziekenhuis,en lekker thuis kan krijgen.Gelukkkig zijn wij wel mondig om te zeggen wat we willen.En drie maanden geen zieknhuis heerlijk, Diana geniet hiervan maar ik weet dat je dat doet.
    Zo is dat toch in elk ziekenhuis anders bij ons wordt het gewoon op de chemoafdeling gegeven en doen ze net zo lief als je chemo krijgt.Ik voel me ook voor de APd welkom.
    Diana we gaan genieten en denken niet te ver vooruit. Voor ons als moeders is dit niet altijd makkelijk maar denk dat wij intens genieten van onze moederschap dit doen alle moeders natuurlijk, maar voor ons is deze tijd nog veel kostbaarder.
    Lieve groetjes Monique

  9. Nou, jij vond haar geen leuke verpleegster: iemand die leugentjes vertelt is ook geen leuke verpleegster. Bovendien had je al wat ‘wachttijd’ overbrugt zonder te morren. Goed dat je haar op een bepaald moment toch die spiegel voor hield. HAHAHA, wat zal ze zich ‘betrapt’ hebben gevoeld. GOED GEDAAN DIANA, wat denken ze wel. Respectloos vind ik zoiets.

    Mag jij nu drie maanden wegblijven van het ziekenhuis? Wat heerlijk voor je, maar vooral ook wat een goed teken. Blijf zo doorgaan hoor. En ook nog lekker op vakantie. Waar gaat de reis heen en voor hoelang? Leuke plannetjes voor ter plekke al bedacht of wordt het trekken van de ene plek naar de andere?

  10. Hoi Annie, ja mijn controles bij de oncoloog zijn om de drie maanden. Dus pas half augustus hoef ik daar weer heen. Vooraf maak ik dan een longfoto en ik laat bloedprikken. De APD kreeg ik om de zes weken en met Zometa blijft dat zo. Zometa is begin juli, maar daarvoor hoef ik dus niet meer naar het ziekenhuis, dat wordt thuis gegeven.

    En de reis gaat niet ver hoor, naar Duitsland. We blijven op xc3xa9xc3xa9n plek. Met een kind van de leeftijd van Axel moet je zoveel inpakken en meenemen dat trekken geen optie is. We hebben daar een vakantiehuis(je) gehuurd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s