Grenzen / Boundaries

 Axel zoekt het hogerop. Er is geen twijfel mogelijk. Hij kan zich nu makkelijk aan de bank optrekken. Als hij dan stevig staat, gaat hij op zijn teentjes staan en strekt zijn armpjes uit. Hij wil weten wat er nog meer is.

Sinds kort realiseert hij zich dat ons huis een gang heeft. Als we kort de kamer uit gaan, al is het maar naar de wc, ligt Axel voor de kamerdeur. Hij wil mee, maar weet nog niet hoe hij er moet komen.

Alles staat in het teken van Axels ontdekkingsreizen. Hij zoekt de grenzen op.

Onze grootste kamerplant heeft een slaphangende tak. Daar heeft Axel aan gehangen. Natuurlijk mag dat niet. En dat zeggen we ook op strenge toon. We kijken er ook boos bij. Axel lacht, kijkt nog eens om of wij kijken, en trekt dan nog een keer aan de plant.

De mooie muts die we voor Axel hebben gekocht heeft een groot nadeel. Axel krijgt hem zelf af. Ook dat is voor hem een spelletje tijdens ritjes in de Bugaboo. Eerst lachen, dan kijken of mama kijkt, en dan de muts aftrekken!

Gelukkig komt het nog wel eens voor dat hij gezellig op schoot wil zitten. Heel eventjes.

~

Axel searches his way up. There is no doubt about it. He can easily pull himself up to the couch. When he has reached stability, he stands on his toes and stretches out his arms. He wants to know what else there is.

Recently he started to realise that our house has a corridor. When we leave the living room for a second, even for going to the toilet, Axel lies in front of the door. He wants to come along, but does not yet know how to get there.

Everything is concentrated on Axel’s discovery trips. He pushes the boundaries.

Our biggest plant has a broken part. Axel hang on it. Of course he is not allowed to. And we tell him in a strict voice. We look very angry when we tell him. Axel smiles, looks around to see if we watch him, and pulls the plant again.

Axel’s nice winter hat has a big disadvantage. Axel can pull it off on his own. That is a game he likes during rides in the Bugaboo. First he smiles, then he checks if mommy watches, and then he pulls off the hat.

 

I am glad he still enjoys spending time sitting on my lap. Just for a second.

Advertenties

4 gedachten over “Grenzen / Boundaries

  1. Wat een autonoom ondernemend jongetje die Axel.

    Goed zo Axel, doe maar een beroep op alle opvoedkundige talenten van je pappie en mammie. Als je nu al lachend de strenge blik, toon en boze ogen van hen weerstaat moeten ze creatiever uit de hoek komen in hun omgang met jou 😉

  2. Die muts nodigt natuurlijk ook uit, om van Axel’s hoofdje te trekken.
    Dat is een heel leuk spelletje en nee zeggen alleen zal w.s. niet genoeg zijn.
    Want waarom mag zoiets nou niet, dat maakt het allemaal zo moeilijk te begrijpen.
    Misschien tijdelijk een mus kopen met een halsje eraan?
    Dat deed ik ook voor Marnick en die kreeg hij niet zelf af.
    Een zogenaamde bivakmuts, vind het een rotwoord, maar weet zo gauw geen andere benaming.

  3. Hij had eerder een muts met een touwtje onder de kin, maar dat vond hij ook niks. Een capuchon krijgt hij nog het lastigste af. We zaten te denken aan een soort skipak, niet om in te skixc3xabn maar lekker warm voor in de wandelwagen en straks in de sneeuw!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s