Een heel bijzondere dag / A very special day

Het was een bijzondere dag voor Rafael van der Vaart. Vanmiddag stond hij namelijk onverwacht oog in oog met Axel! Echt een historisch moment!

Axel zat op de arm van een van zijn juffies van het kinderdagverblijf toen het Nederlands voetbalteam gehuldigd werd. Het feest was natuurlijk bedoeld voor de wereldkampioenen, maar ach, tweede van de wereld is ook best leuk. En voor de kindjes was het een leuk uitje.

De leidsters hebben het zwaar gehad. Ze waren op pad met twee kleintjes in een tweelingwandelwagen en de grotere kinderen in een bolderkar. Axel lag in de wandelwagen, samen met een in mijn ogen erg groot meisje van negen maanden. Die kan al zitten.

Op tv zag ik later op de avond Rafael nog even in beeld met zijn vrouw Sylvie. Zij kreeg vorig jaar borstkanker. Ze was ook nog geen dertig, net als ik de eerste keer.

Axel heb ik helaas niet voorbij zien komen op tv, dus ik hoop dat er nog foto´s komen.

~

It was a very special day for soccer player Rafael van der Vaart. This afternoon he unexpectedly could set his eyes on Axel! A real historical moment!

Axel sat on the arm of one of his teachers at the daycare centre during the celebration for the Dutch soccer team. The party was meant for the world champion, but well, vice-champion of the world is not too bad, either. And for the children it was a nice day out.

The teachers had a hard time. They went off with the two little ones in a twin strawler and the bigger ones in a kind of wagon. Axel was in the strawler, together with a big girl (in my perception), who is nine months old. She can already sit.

I saw Rafael on tv later tonight, with his wife Sylvie. She had breast cancer last year. She was not yet thirty, just like me the first time.

I did not see Axel on tv, so I hope there will be pictures.

Advertenties

Een gedachte over “Een heel bijzondere dag / A very special day

  1. Lieve Diana, Gerard en Axel,

    Wat een ontzettend goed verslag van deze zeer vermoeiende maar erg leuke dag! Het was voor ons inderdaad heel zwaar om de kinderen op de plek van de huldiging te krijgen maar het was het zeker waard!
    De kinderen vonden het allemaal fantastisch.
    Axel heeft er waarschijnlijk niet veel van meegekregen maar hij vond het heerlijk om in de wandelwagen rondgereden te worden.
    Axel kan later wel zeggen: “Ik heb het Nederlands elftal van dichtbij gezien”.

    Liefs,
    (juf) Franky

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s