Tanden / Teeth

“Mag jij wel zwanger worden?”, vroeg de tandarts me eind vorig jaar.
Dat mocht ik. De oncoloog had na vijf jaar geen bezwaar meer tegen een zwangerschap. En toen ik zichtbaar zwanger bij de tandarts was, was ik bijna acht jaar na de diagnose borstkanker.

Later heb ik me wel eens afgevraagd of de tandarts toen iets aan me heeft gezien. We kennen elkaar natuurlijk niet zo heel goed, de tandarts en ik, maar we zien elkaar twee keer per jaar. En dat al bijna dertig jaar. Zijn praktijk is in mijn geboorteplaats, dichtbij een vijver waar we vroeger schaatsten. In de jaren tachtig waren er veel koude winters.

Vandaag wist ik dat hij toch niets had gezien. Hij schrok erg toen hij hoorde dat de kanker terug is. Hij vroeg veel over hoe het was gegaan en ik antwoordde zoveel ik kon. Dat is wel lastig met haakjes in je mond. Hij haalde ze weg als ik onverstaanbaar was.

Ik was ongerust over mijn gebit. Voordat je start met chemotherapie moet je eigenlijk langs de tandarts. Daar is het in december niet meer van gekomen. Ik was te ziek. De tandartspraktijk is meer dan honderd kilometer van waar ik nu woon. En er was ook geen tijd. De chemo had meer haast.

Omdat ik zo was afgevallen door de leveruitzaaiingen moest ik tijdens de chemo “bij-eten”. Veel eten, meer dan drie keer per dag. Dat werd dus vet en zoet, met overal kaas over en creme fraiche door. Ik at vla met slagroom. En ik nam magnum-ijsjes als toetje.

Ik moest veel drinken, maar liever geen water of thee. Want daar zitten geen calorieèn in. Ik dronk dus volle melk en heel veel liters Roosvicee en appelsap.
Ik was niet gerust op de staat van mijn tanden.

Mijn onrust bleek onterecht.
Mijn gebit heeft zich goed gehouden tijdens de chemo’s.

~

“Are you allowed to get pregnant?”, my dentist asked me late last year. Yes, I was. The oncologist was not against it after five years. When I saw my dentist, I was visibly pregnant and almost eight years after diagnosis.

Later I have wondered if he had seen something. We do not know each other very well, the dentist and I, but we see each other twice a year. And that has been almost thirty years. His practice is in the place of my birth, close to a pond where we used to go skating. The eighties had some very cold winters.

Today I realised that he had not seen anything. He was shocked to hear that the cancer is back. He asked how things had been and I answered as much as I could. That is not easy with instruments in your mouth. He removed them when I became difficult to understand.

I was worried about my teeth. You are supposed to see your dentist before you start chemotherapy. I couldn’t make it in December. I was too ill. The dentist’s practice is more than hundred kilometres away from where I live now. And there was no time. The chemotherapy was more urgent.

Since I had lost so much weight because of the liver metastases I had to eat “extra” during the chemotherapy. I had to eat much and more than three times a day. So that was fat and sweet, with cheese toppings and creme fraiche added to the dishes. I ate dessert with whipped cream. And took magnum ice-creams additionally.

I had to drink much, but rather no water, nor tea. There are no calories in water and tea. So I drank full-fat milk and many, many litres of Roosvicee and apple juice. I was worried about the condition of my teeth.

My concerns were unfounded.
My teeth stayed in good condition during the chemotherapy.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s